Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia radcy prawnego. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podał, że oprócz 36 metrowego mieszkania stanowiącego współwłasność małżeńską nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Zadeklarował brak stałych miesięcznych dochodów.
Uzasadniając swój wniosek podniósł, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji rodzinnej, zdrowotnej i materialnej i nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów związanych z reprezentowaniem go prze sądem. Nie posiada żadnych dochodów, żyje w skrajnej nędzy. Podał, że ma problemy zdrowotne i jest osobą niepełnosprawną z powodu schorzeń neurologicznych i psychicznych, których obecnie nie leczy z powodu braku środków.
Do wniosku dołączył kopię zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2013 z którego wynika, że nie miał żadnych dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek jest uzasadniony.
Przepis art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 powołanej ustawy) polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje to w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (obejmujących wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącego jest uzasadniony w jego sytuacji materialnej. Jego jedyny majątek stanowi niewielkie mieszkanie. Skarżący jest osobą ubogą, bez stałych dochodów, zadłużoną, z problemami zdrowotnymi, niepełnosprawną, zmuszoną korzystać ze wsparcia oferowanego przez ośrodki pomocy społecznej.
Mając to na uwadze oraz konieczny koszt opłat za czynności radców prawnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można stwierdzić, że skarżący nie będzie w stanie wynająć kwalifikowanego pełnomocnika. Skoro zaś skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić kosztów pełnomocnika z wyboru, to należało udzielić mu takiej pomocy i ustanowić radcę prawnego opłacanego ze środków budżetowych Skarbu Państwa.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.