Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. skarżący Z. J. został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 25 sierpnia 2016 r. Pismo to zawierało również pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, oraz że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 3 pouczenia). Powyższe zawiadomienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 czerwca 2016 r.
Po przeprowadzeniu rozprawy Sąd wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2016 r. oddalił skargę skarżącego. Skarżący nie był obecny na rozprawie.
Wnioskiem z dnia 5 października 2016 r. skarżący zwrócił się do tut. Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że z przyczyn przez niego nie zawinionych nie mógł złożyć przedmiotowego wniosku w terminie. Skarżący podniósł, że nie mógł stawić się na rozprawie i był przekonany, że w przypadku jego nieobecności zapadły wyrok zostanie mu doręczony z urzędu. Skarżący w dniu 28 września 2016 r. po przeprowadzeniu rozmowy z pracownikiem sekretariatu uświadomił sobie, że powinien złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku. W dalszej części wniosku skarżący argumentował, że sporządzenie uzasadnienia wyroku jest dla niego niezmiernie ważne albowiem wyrok dotyczy jego pracy zawodowej, a argumentacja Sądu zawarta w wyroku rozjaśni mu wiele kwestii istotnych dla prawidłowego egzaminowania kursantów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i jako taki podlega oddaleniu.
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej: "P.p.s.a." przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu.
Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Od strony postępowania oczekuje się bowiem i jednocześnie wymaga szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych.
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że przedmiotowy wniosek został złożony z zachowaniem terminu do jego wniesienia.
Nie mniej jednak w świetle przytoczonych wyżej uwag należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał przesłanek, które uprawdopodabniałyby jego brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku.
Sąd doszedł do przekonania, że niezłożenie wniosku w terminie w ogóle nie wiązało się z jakąkolwiek nagłą i niezależną od strony przeszkodą niemożliwą do przezwyciężenia, a tym samym uniemożliwiającą dokonanie tej czynności w terminie. Niezachowanie terminu w niniejszej sprawie było bowiem wynikiem braku świadomości skarżącego o konieczności wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Argument ten w ocenie Sądu nie może zostać uznany za skuteczny albowiem skarżący w zawiadomieniu o terminie rozprawy został dokładnie pouczony o konieczności i terminie złożenia takiego wniosku w przypadku wydania orzeczenia oddalającego skargę.
Tego rodzaju działanie skarżącego świadczy w ocenie Sądu o braku dochowania przez niego szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Nie mogą być również uznane za skuteczne argumenty dotyczące dużego znaczenia uzasadnienia wyroku dla pracy zawodowej skarżącego. Nie przesądzają one bowiem o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a tylko takie przesłanki mogą odnieść zamierzony przez skarżącego skutek.
W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należy, iż w sprawie tej nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.