Uzasadnienie
Skarżący A. F., syn A. zam. ul. [...], Z., ur. w [...] r., wniósł sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 30 sierpnia 2024 r. znak: SKO-Dr.-4122-13/24. Z treści skargi nie ulega wątpliwości, że sprzeciw wniósł w imieniu własnym.
Zaskarżona decyzja oraz decyzja nią uchylona, wydane natomiast zostały i skierowane do A. F.1 zam. ul. [...], Z., ur. w [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.), skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie, sprzeciw wniósł w imieniu własnym A., syn A. zam. ul. [...], Zakopane, ur. w [...] r., który nie jest stroną postępowania administracyjnego. Skarżący A.F. nie został upoważniony do reprezentowania strony postepowania administracyjnego A. F.1 zam. ul. [...], Z., ur. w [...] r. w postępowaniu sądowym, nie wniósł też sprzeciwu jego imieniem.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że sprzeciw został wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną, która działając we własnym imieniu nie była stroną postępowania administracyjnego i nie mogła wnieść sprzeciwu.
Co istotne, o ile w postępowaniu sądowym dotyczącym oceny legalności wydanych i zaskarżonych decyzji w trybie art. 138 § 1 k.p.a. oraz postanowień, na podstawie art. 50 p.p.s.a. Sąd ma prawo zbadać merytorycznie, czy osoba wnosząca skargę ma w tym interes prawny i stosownie do tego albo sprawę rozpoznaje merytorycznie, albo skargę oddala, to stosownie do art. 64a p.p.s.a. sprzeciw może wnieść wyłącznie strona niezadowolona z treści decyzji, Sąd nie ustala natomiast, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił krąg stron. W sprawie takiej sąd administracyjny bada wyłącznie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Tym samym, Sąd nie mógł badać okoliczności obejmujących prawidłowość lub nieprawidłowość uznania A. F.1 zam. ul.[...], Z., ur. w [...] r., a nie A. F., syn A. zam. ul. [...], Z., ur. w [...] r. za stronę postępowania.
Tym samym skoro w sprawie zakończonej decyzją administracyjną, od której skarżący wniósł sprzeciw, skarżący A. F., syn A. zam. ul. [...],., ur. w [...]r. nie był stroną, nie mógł się nią stać przy wnoszeniu sprzeciwu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.