Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną.
Określając swój majątek wymienił mieszkanie własnościowe o powierzchni 34,6 m2. Zadeklarował brak zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.
Na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składa się tylko 800 zł renta skarżącego w wysokości 1341,79 zł albowiem żona skarżącego jest bezrobotna.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest na rencie wypadkowej w związku z wypadkiem przy pracy. Powiada że jako osoba niepełnosprawna ma znikome możliwości podjęcia jakiejkolwiek pracy. Podnosi, że mając na utrzymaniu niepracującą żoną, wykazana renta umożliwia mu jedynie konieczne przeżycie. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki ujawnił posiadany w banku kredyt na kwotę 3644,14 zł oraz zadłużenie w spółdzielni mieszkaniowej na kwotę 670 zł. Podał że czynsz to 336,79 zł, media 345 zł, koszty leczenia 300 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny jego aktualnej sytuacji i możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług wykazane dochody gospodarstwa domowego na które składa się tylko renta skarżącego wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych małżonków. Potwierdza to wzmianka skarżącego o posiadanym zadłużeniu w spółdzielni mieszkaniowej. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazane mieszkanie własnościowe nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem posiada ono potencjalnie określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącego tego rodzaju rozporządzeń celem zdobycia środków na koszty sadowe albowiem godziłby one w podstawy egzystencji tych osób. Trudno też czynić skarżącemu zarzut, że nie stara się poprawić swojej sytuacji, skoro utrudnia mu to stan zdrowia.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.