Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia 2 sierpnia 2021 r. znak [...], ustalił że świadczenia rodzinne przyznane decyzją z dnia [...] 2020 r. znak [...] na dziecko skarżącej, za okres od 1 kwietnia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. są świadczeniami nienależnie pobranymi, ustalił wysokość nienależnie pobranych świadczeń w kwocie 288 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz zobowiązał skarżącą do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Pismem z dnia 13 września 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o rozłożenie na raty w/w kwoty nienależnie pobranych świadczeń, jednocześnie oświadczając, że nie będzie odwoływać się od decyzji zobowiązującej ją do zwrotu tych świadczeń. W dniu 20 września 2021 r. skarżąca złożyła odwołanie od w/w decyzji z uchybieniem 14 dniowego terminu. Zawiadomieniem z dnia 25 października 2021 r., doręczonym skarżącej w dniu 22 listopada 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyznaczyło skarżącej termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji.
Pismem z dnia 19 października 2021 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na w/w decyzję z dnia 2 sierpnia 2021 r. znak [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu w rozumieniu art. 3 p.p.s.a.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skoro skarżąca wniosła skargę na decyzję organu I instancji, to jej skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.