Uzasadnienie
UZASADNl E N l E
Decyzją z dnia 17 czerwca 2013 r. Nr [....] [....] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Firmę Handlową [....] karę pieniężną w wysokości 10.000 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania K.W., Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 10 października 2013 r. Nr [....] utrzymał w mocy powyższą decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego.
Pismem z dnia 30 października 2013 r. K.W. wniósł skargę na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 czerwca 2013 r. Nr [....]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści omawianego przepisu wynika zatem, że w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do sądu, przy czym zaznaczyć należy, że skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.
Przedmiotem skargi K.W. jest decyzja [....] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 czerwca 2013 r. Nr [....], a więc decyzja organu l instancji. Od decyzji tej 2
Sygn. akt III SA/Kr 1612/13 skarżący wniósł odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Następnie, mimo pouczenia przez organ II instancji o możliwości wniesienia skargi na decyzję tego organu do sądu administracyjnego, skarżący wniósł skargę na decyzję organu l instancji. Należy zatem uznać, że skarga K.W. jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. póz. 267) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu l instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) można wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Należy jednak podkreślić, że sądy administracyjne nie są powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych l instancji, gdyż ich działanie naruszałoby w/w zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Powyższe daje podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że "sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne", uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie wniesienie skargi na decyzję organu l instancji.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.