Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. tut. Sąd odrzucił skargę J. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej), skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu podniósł, że wezwanie sądu odebrał ojciec skarżącego, który również nazywa się J. C. i również prowadzi działalność transportową i nie przekazał skarżącemu pisma w terminie umożliwiającym skarżącemu uzupełnienie braków skargi albowiem myślał, że jest to korespondencja kierowana do niego samego. Skarżący dodał, że i tak nie byłoby to możliwe albowiem w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi przebywał w trasie.
Jednocześnie odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący wskazał, że pismo z sądu zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi otrzymał od domowników w dniu 23 kwietnia 2014 r.
Z adnotacji widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi z dnia 7 stycznia 2014 r. wynika, że doręczono ją adresatowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "P.p.s.a."
Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.
Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 P.p.s.a., to uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.
W tym stanie rzeczy ustalić należało, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia skargi), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jak tego wymaga art. 87 § 1 P.p.s.a.
Podstawowym kryterium przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. O braku winy można mówić tylko w razie uprawdopodobnienia przez stronę, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia. W nauce prawa jak i orzecznictwie przyjmuje się, iż usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008 str. 381).
We wniosku o przywrócenie terminu, jako przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący wskazał, że wezwanie sądu odebrał ojciec skarżącego, który również nazywa się J. C. i również prowadzi działalność transportową. Ojciec skarżącego nie przekazał skarżącemu pisma w terminie umożliwiającym skarżącemu uzupełnienie braków skargi albowiem myślał, że jest to korespondencja kierowana do niego samego. Zatem, w ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że nie z własnej winy uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Potwierdzeniem przekonania ojca skarżącego, że to on jest adresatem przedmiotowej przesyłki jest adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zwierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, że doręczono ją adresatowi.
Należy również przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony w terminie albowiem przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 23 kwietnia 2014 r. (dzień w którym skarżący dowiedział się o wezwaniu), a skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w dniu 30 kwietnia 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej).
Tym samym w ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł w sentencji postanowienia.