Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącej adwokat wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa M. P. Ł. w przedstawionej sądowi opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a nie opłaconej przez stronę w żadnej części.
Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Obecnie zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§23).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 obowiązującego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można przyjąć, że wyznaczony adwokat złożył takie oświadczenie.
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do § 21 ust. 1 pkt. 2 lit. b) w związku z §4 ust. 1 rozporządzenia. Wymieniona czynność jest typowa, nie wykracza poza normalny nakład pracy w typowej sprawie.
Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega jednak powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.