Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, oświadczając, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną.
Określając swój majątek podał, że w jego skład wchodzi mieszkanie o powierzchni 38,9 m2 i zasoby pieniężne w kwocie 54 zł. Zadeklarował brak przedmiotów wartościowych.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował łącznie na 1108,61 zł wyjaśniając, że składa się na to 866,08 emerytury żony i 242,53 dodatku mieszkaniowego.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że zamierza zaskarżyć niekorzystny dla niego wyrok WSA. Wyjaśnił, że w chwili obecnej jest na bezrobociu bez prawa do zasiłku. Jest zarejestrowany we właściwym urzędzie pracy. Łączny dochód rodziny to wykazana wyżej kwota 1108,61 zł. Powiada, że gdyby nie pomoc rodziny to sytuacja małżonków byłaby beznadziejna. Wyjaśnił, że utrzymują się z emerytury zony i pomocy dzieci pracujących za granicą. Wskazał, że do wniosku załącza: kopię emerytury żony, kopie opłat za energię elektryczną na 71,91 zł, kopię opłaty za gaz na 52,22 zł (za 2 msc.), kopie opłaty za Internet, telefon, tv 101,94 zł, kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, kopię opłaty stałej za używanie lokalu na 392,75 zł, kopię zaświadczenia z urzędu pracy, wyciągi z BPH za ostatnie 3 msc.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć należy od tego, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżąca korzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków.
Co się natomiast tyczy żądanego ustanowienia adwokata, to stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Tworzy bowiem spójny obraz sytuacji życiowej skarżącego i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług, środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają z trudem po opłaceniu wykazanych stałych wydatków na opędzenie podstawowych potrzeb. Okoliczność, że należy do nich wykazane niewielkie mieszkanie nie zmienia tego oglądu. Trudno bowiem wymagać jego sprzedaży bądź obciążenia celem zdobycia środków na pokrycie kosztów sądowych. Mieszkanie zabezpiecza bowiem podstawowe potrzeby bytowe małżonków.
Mając to wszystko na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można więc stwierdzić, że skarżąca nie będzie w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie w obecnej sytuacji przekraczają możliwości płatnicze strony.
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.