Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia 24.12.2004r. [...] powołując się na przepis art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, póz. 1001) oraz Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 25 września 2003r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz powiatowych urzędów pracy (MP. Nr 47, póz. 703) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].12.2004r. [...] o utracie przez S. G. prawa do zasiłku od dnia [...].11.2004r. z powodu upływu okresu jego pobierania.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda powołał się na wynikający z akt stan faktyczny wskazując, że S. G. zarejestrował się jako osoba bezrobotna w dniu [...].05.2004r. i decyzją z tej samej daty wydaną przez Prezydenta Miasta uznany został za osobę bezrobotną i uzyskał prawo do zasiłku od dnia [...].05.2004r.
Następnie decyzją z dnia [...].12.2004r. (w/w) Prezydent Miasta Krakowa orzekł o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].11.2004r. z powodu upływu okresu jego pobierania.
Odwołując się od powyższej decyzji S. G. podniósł, że posiada 23- letni staż pracy, oraz ukończył 55 lat życia, dlatego domaga się zastosowania w stosunku do niego przepisu art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w/w).
Wojewoda [...] stwierdził, że skoro S. G. otrzymał prawo do zasiłku na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r., Nr 58, póz. 514 ze zm.), to wyłącznie ta ustawa ma zastosowanie w stosunku do wnioskodawcy S. G w kwestii ustalenia okresu zasiłkowego.
Następnie dokonując analizy powołanego jako podstawa prawna decyzji art. 73 ust 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, stwierdził iż stopa bezrobocia na obszarze Grodzkiego Urzędu Pracy w [...] w dniu [...] czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku tj. na dzień [...].06.2003r. wynosiła 8,5 % a więc nie przekroczyła przeciętnej stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 17,7 % dlatego skarżącemu przysługiwał 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, a decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa.
Na koniec Wojewoda podkreślił, że zgodnie z art. 139 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy "zasiłki przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed 01.06.2004r.) są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach (tj. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), z wyjątkiem ich waloryzacji i zawieszenia, które są dokonywane na zasadach określonych w nowej ustawie.
Powyższa decyzja Wojewody stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której S. G. zarzucił wybiórcze stosowanie art. 73 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Nie jest bowiem zrozumiałe dlaczego organ przyjmując jako podstawę prawną orzeczenia art. 73 ust. 1 pkt 1 odmawia zastosowania pkt 2 "b".
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie i wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie zgodnie z art. 139 ustawy o promocji zatrudnienia przyznany skarżącemu zasiłek dla bezrobotnych powinien być wypłacony na zasadach określonych w ustawie dotychczasowej - tj. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Także decyzja o wyczerpaniu uprawnień do pobierania zasiłku powinna jako podstawę prawną do obliczenia okresu pobierania tego zasiłku wskazać przepisy dotychczasowej ustawy (art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu).
Uchybienie postępowania w tym zakresie poprzez powołanie przez organ pierwszej instancji niewłaściwego przepisu, nie miało jednak wpływu na wynik postępowania. Natomiast w postępowaniu odwoławczym skarżący zgłosił nowe żądanie dotyczące przedłużenia wypłaty zasiłku w oparciu o przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przy czym wniosek ten winien być skierowany do organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy fakt ten przeoczył i nie poinformował skarżącego w trybie art. 66 § § 1 o konieczności złożenia odrębnego podania do organu pierwszej instancji, a jedynie pouczył w uzasadnieniu decyzji o treści art. 73 ust. 1 pkt 1, oraz art. 139 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Trafnie zatem skarżący zarzuca, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera sprzeczności co stanowi uchybienie art. 107 § 3 kpa, mogące mieć istotny wpływ na wyniki postępowania. Nie wiadomo bowiem czy organ odwoławczy objął zakresem postępowania odwoławczego zawarty w odwołaniu nowy wniosek skarżącego (co stanowiłoby naruszenie przepisów o instancyjności i nieważnością decyzji) czy też jedynie poinformował o treści przepisów nie wydając przy tym postanowienia w trybie art. 66 § 1 kpa.
Z tych względów zaskarżona decyzja uległa uchyleniu na podstawi art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1276).