Uzasadnienie
W dniu 11 sierpnia 2014 r. bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło odwołanie Z. Ś. "od decyzji kuratora oświaty z dnia [.....] 2014 r. znak sprawy [.....]".
SKO pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. znak: znak: [.....], na zasadzie art. 65 § 1 kpa, przekazało odwołanie Z. Ś. Kuratorowi Oświaty celem rozpatrzenia według właściwości.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Z. Ś. złożył skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "Zażalenie i skarga na bezczynność organu SKO ", wskazując przy tym w nagłówku pisma sygnaturę opisanego wyżej pisma SKO z dnia 14 sierpnia 2014 r.
SKO przekazało skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podkreślić trzeba, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ma charakter ograniczony, a jej zakres przedmiotowy został określony postanowieniami art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zm.), zwanej dalej "ppsa". Zgodnie z art. 3 § 2 ppsa kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, czynności, względnie bezczynność organów administracji publicznej i przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych wypadkach.
Z treści skargi Z. Ś. oraz całokształtu okoliczności towarzyszących jej wniesieniu wynika, że skarżący kwestionował zasadność przekazania przez SKO jego odwołania Kuratorowi Oświaty. Nie ulega zaś wątpliwości, że tego rodzaju czynność organu administracji publicznej nie mieści się w żadnej z kategorii katalogu zawartego w art. 3 § 2 ppsa. W takiej zaś sytuacji skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.