Uzasadnienie
We wniesionej do sądu skardze reprezentujący skarżącą pełnomocnik, sformułował żądanie zwolnienia skarżącej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości argumentując, że nie jest ona w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną. Do takiego wniosku dołączył kopią orzeczenia zaliczającego skarżącą do osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, kopię decyzji o ponownym ustaleniu wysokości emerytury rolniczej z której wynika iż z przysługującej skarżącej kwoty 1120,86 zł potrącona jest kwota 280,21 zł z tytułu egzekucji sądowych oraz wypełniony i podpisany przez skarżącą druk oświadczenia stosowanego przed sadem powszechnym w którym skarżąca zaznaczyła że zamieszkuje u członków swojej rodziny a w bieżącym utrzymaniu pomagają jej dzieci.
Po zarządzonym przesłaniu stronie urzędowego formularza PPF, skarżącą w nadesłanym do tut. sądu urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa skarżąca zadeklarowała, brak jakiegokolwiek majątku. Swoje dochody konsekwentnie oszacowała na 879,32 zł. Uzasadniając swoje starania powtórzyła, że zamieszkuje u najbliższej rodziny, że jej jedynym dochodem jest wykazana emerytura (po dokonanych potrąceniach), że jest osobą niedolną do pracy zaliczoną do stopnia niepełnosprawności znacznego, że nie stać jej na wykupienie wszystkich lekarstw, że utrzymaniu pomagają jej dzieci, że jest prowadzona przeciwko niej egzekucja komornicza, że nie posiada żadnego majątku.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa na urzędowym formularzu PPF. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych skarżącej. Skarżąca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem trzeba postrzegać osobę bez majątku utrzymująca się z niskiej emerytury, obarczoną egzekucją komorniczą. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Okoliczność, że w takiej sytuacji skarżącą zamieszkuje u rodziny a w utrzymaniu pomagają jej dzieci nie powinna dziwić a co za tym idzie nie zmienia przyjętego spojrzenia.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej pomocy o którą się zwróciła a o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.