Uzasadnienie
E. D. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...] zmieniającą ostateczną decyzję z dnia [...] 2016 r. nr [...] w ten sposób, że w pkt 1 uchylono prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko N. D. urodzoną w dniu [...] 2010 r. ze względu na przekroczenie kryterium dochodowego o kwotę 86,36 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy o wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sądowi w tej sprawie wiadomo z urzędu, że do Trybunału Konstytucyjnego zwrócił się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Gd889/16, którym skierował pytanie prawne o następującej treści: "czy przepisy art. 5 ust. 1 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. poz. 195) są zgodne z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) w zakresie, w jakim uniemożliwiają nabycie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w każdym przypadku przekroczenia kryterium dochodowego w rodzinie osoby ubiegającej się o to świadczenie?". W uzasadnieniu tego pytania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zwrócił uwagę na możliwość takiego ukształtowania uprawnienia do świadczenia wychowawczego, by czyniło zadość konstytucyjnym zasadom równości oraz sprawiedliwości społecznej, nie naruszając wartości konstytucyjnej jaką jest ochrona właściwego stanu finansów publicznych.
Zwrócono także uwagę na rozwiązanie przyjęte w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1518) w brzmieniu ukształtowanym od dnia 1 stycznia 2016 r. nowelizacją z dnia 15 maja 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 995). Art. 5 w ustępie 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzależnia uprawnienie do zasiłku rodzinnego od kryterium dochodowego, lecz równocześnie w przypadku, gdy dochód rodziny przekracza kwotę tego kryterium pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie odpowiadającej wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny.
Tym samym skoro w odniesieniu do świadczeń rodzinnych ustawodawca zrezygnował z zasady "wszystko albo nic" na rzecz stopniowalnego zmniejszania wartości zasiłku w miarę przekraczania kryterium dochodowego, to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku także i identyczny mechanizm wskazujący na rezygnację ze sztywnej kwoty świadczenia wychowawczego określonej w art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci gwarantowałby zachowanie zasad sprawiedliwości społecznej oraz zasady równego traktowania.
W związku z tym, że w niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji zostały wydane przede wszystkim na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, a jedyną przyczyną uzasadniającą odmowę przyznania skarżącemu świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko było przekroczenie kryterium dochodowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że rozstrzygniecie tej sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Konstytucyjnym na skutek pytania prawnego wniesionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia ww. pytania prawnego skierowanego przez Trybunał Konstytucyjny. Jednocześnie w razie wydania rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny, Sąd w tej sprawie z urzędu podejmie zawieszone postępowanie.