Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że nie pozostaje z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek uwidocznił, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że z uwagi na sytuację osobistą, finansową i majątkową uregulowanie przez niego wpisu sądowego stanowi dla niego wielki uszczerbek. Powiada, że nie ma mieszkania, nieruchomości oraz cennych ruchomości. Mieszka w lokalu dobrej znajomej T. G. w W, który jest jej własnością lecz ona w nim nie przebywa. Rzeczona mieszka w swoim drugim lokalu pod innym adresem, którego jest także właścicielką. Nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Do utrzymania lokalu w W skarżący dokłada się kwotą 150-250 zł oraz świadczeniem usług porządkowo naprawczych. Powiada, że choruje i leczy się na liczne schorzenia. Z tego tytułu wydaje 200-300 zł miesięcznie. Na przejazdy i telefon przeznacza dalsze 150-200 zł miesięcznie. Swoje miesięczne dochody szacuje na ok. 1500 zł. Wykazane zaś zobowiązania i stałe wydatki określa na ok. 500-700 zł miesięcznie.
Do wniosku dołączył kopię deklarację PIT-36 za 2015 r. Wynika z niej, że przy deklarowanym przychodzi 22450 zł i kosztach jego uzyskania 3942,47 zł skarżący odnotował dochód na poziomie 18507,53 zł. Dochód zaś do opodatkowania wyniósł 9480 zł. Skarżący dołączył również wydruk z rachunku prowadzonego dla posiadanej przez niego karty debetowej (ujawniający brak transakcji) wraz z dyspozycją zamknięcia karty płatniczej do rachunku.
Wobec tego, że nie jest to pierwszy wniosek skarżącego więc w oparciu o dodatkowe wyjaśnienia jakie składał przy sprawie prowadzonej do sygn. akt. III SA/Kr 798/15 okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że przyjaciółka w której lokalu przebywa zamieszkuje gdzie indziej, pod inny adresem i nie prowadzi ze skarżącym wspólnego gospodarstwa domowego. Na tę okoliczność przedstawił bowiem jej pisemne oświadczenie. Wynika z niego, iż rzeczona udostępniła skarżącemu stanowiący jej własność lokal w zamian za uczestnictwo w opłatach związanych z utrzymaniem tego lokalu oraz świadczenie prac porządkowych i naprawczych. Potwierdziła, że nie prowadzi ze skarżącym wspólnego gospodarstwa domowego i nie mieszka w W. Do tych wyjaśnień skarżący dołączył również kopie decyzji ustalających dla p. T. G. (przyjaciółki skarżącego) wymiar podatku od dwóch różnych nieruchomości. Z decyzji tych wynika również adres rzeczonej.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Skarżący złożył wymagane oświadczenie, przedstawiając na potwierdzenie niektórych ze swych twierdzeń odpowiednie dokumenty źródłowe. Oświadczenia skarżącego korespondują z wcześniej składanymi w innej sprawie. Są spójne, logiczne i konsekwentne. Wystarczają do oceny możliwości płatniczych strony. Te w dalszym ciągu nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Nie posiada żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług dochód jakie deklaruje wystarcza na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Nie można również zapominać o sygnalizowanym stanie zdrowia skarżącego i związanych z tym wydatkach.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.