Uzasadnienie
Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa P. B. reprezentował stronę w postepowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym za co otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 64). Następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną w treści której sformułował m.in. wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone w całości ani w części według norm prawem przepisanych (k. 80). Nie brak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 99).
Wyrokiem z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 1450/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 100).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona 5.02.2015 r. więc zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego zostało ono złożone przez adwokata.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi który prowadził sprawę przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) cyt. rozp. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.