Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 21 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 170/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Janusz Kasprzycki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi G. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14 lipca 2010 r. oddalił skargę G. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2010 r., w przedmiocie zasiłku rodzinnego.

Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 października 2010 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

Na mocy w/w postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka zarządzeniem z dnia 8 listopada 2010 r. wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. P. M. Pismem z dnia 10 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc, że zarządzenie Okręgowej Rady Adwokackiej informujące o tym, iż został wyznaczony na pełnomocnika otrzymał w dniu 15 listopada 2010 r., natomiast ustąpienie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło w dniu 8 grudnia 2010 r., kiedy udało mu się nawiązać kontakt ze skarżącą. Pełnomocnik podniósł, że nawiązanie kontaktu ze skarżącą nie było możliwe od razu, z uwagi na fakt dysponowania jedynie jej adresem. Podkreślił, że do sporządzenia skargi kasacyjnej konieczne było wyczerpujące przeanalizowanie akt sprawy, a także przeprowadzenie rozmów z klientem odnośnie zajmowanego stanowiska.

Zaznaczył, że ma świadomość nowelizacji art. 244 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniósł, że nieuprawniony jest pogląd utożsamiający moment doręczenia informacji o ustanowieniu pełnomocnika z rzeczywistą możliwością dokonania czynności, gdyż narusza on konstytucyjną zasadę równego dostępu do sądu. Ograniczenie pełnomocnika z urzędu siedmiodniowym terminem na sporządzenie skargi kasacyjnej nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia, co zostało potwierdzone w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uważa za uzasadniony. Do wniosku dołączona została skarga kasacyjna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis art. 87 § 1 i 2 ustawy stanowi z kolei, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 4 w/w przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W rozpoznawanej sprawie działaniom pełnomocnika nie można w żadnej mierze przypisać zawinienia. Pełnomocnik skarżącej z urzędu dokonał czynności uchybionej wraz z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu, tj. wniósł skargę kasacyjną, spełniając tym samym wymogi z art. 87 § 4 p.p.s.a. Nie ulega też wątpliwości, że nastąpiły ujemne skutki procesowe dla skarżącej. Nim bowiem Sąd ustanowił dla niej profesjonalnego pełnomocnika upłynął już termin do wniesienia i sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna sporządzona zaś w tym terminie przez samą skarżącą, której nie stać na opłacenia pełnomocnika z wyboru podlegałaby odrzuceniu z powodu niedochowania tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego.

W przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy jak również po zapoznaniu się ze stanowiskiem skarżącej.

Jak wynika z akt sądowych pełnomocnik z urzędu został ustanowiony postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., natomiast zarządzeniem z dnia 8 listopada 2010 r. Okręgowa Izba Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej adwokata w osobie A. M. Według oświadczenia pełnomocnika przedmiotowe pismo zostało mu doręczone w dniu 15 listopada 2010 r., czyli po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął w dniu 28 października 2010 r. Z załączonego do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej potwierdzenia nadania wynika, że korespondencja od skarżącej została skierowana do pełnomocnika w dniu 8 grudnia 2010 r. Skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wpłynęła natomiast do Sądu w dniu 17 grudnia 2010 r. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej w sposób dostateczny uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, mając również na uwadze zagwarantowanie dla skarżącej prawa do sądu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 7 października 2010 r., dokument z 14 lipca 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.