Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. Nr [...] Prezydent Miasta odmówił wszczęcia postepowania w sprawie wypłacenia K. Ś. zaległego zasiłku stałego za okres od 1 lipca 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że w dniu 3 października 2012r. została wydana decyzja nr [...] w sprawie przyznania skarżącemu zasiłku stałego na okres od 1 lipca 2012 r. do 30 września 2012 r., natomiast w dniu 2 maja 2013 r. została wydana decyzja nr [...], w sprawie przyrzynania zasiłku stałego na okres od 1 października 2012 r. do 31 grudnia 2013r. Od decyzji tych skarżący nie złożył odwołania, zatem decyzje te stały się prawomocne. Z powyższych względów organ na mocy art. 61a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. Nr [...] Prezydent Miasta odmówił wszczęcia postepowania w sprawie wypłacenia zaległego zasiłku okresowego za okres od 1 lipca 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że w dniu 3 października 2012 r. została wydana decyzja nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku stałego na okres od 1 lipca 2012 r. do 30 września 2012 r., natomiast w dniu [...] 2013 r. została wydana decyzja nr [...], w sprawie odmowy przyrzynania zasiłku okresowego na okres od 1 października 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. Od decyzji tych skarżący nie złożył odwołania, zatem decyzje te są prawomocne. Z powyższych względów organ na mocy art. 61a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Obydwa postanowienia zawierały prawidłowe pouczenie o przysługującym skarżącemu środkach zaskarżenia i zostały doręczone skarżącemu w dniu 6 maja 2014 r.
W dniu 16 lipca 2014 r. K. Ś. złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej odwołanie od powyższych postanowień, zarzucając, że zostały one wydane z naruszeniem Konstytucji RP oraz ustawy o pomocy społecznej.
Postanowieniami z dnia 5 września 2014 r. Nr [...], [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu orzeczeń Kolegium wskazało, że skarżący potwierdził odbiór postanowień w dniu 6 maja 2014 r. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni, zatem ostatnim dniem, w którym dopuszczalne byłoby złożenie zażaleń był dzień 13 maja 2014 r., natomiast K. Ś. złożył odwołanie w dniu 16 lipca 2014 r. Nadto Kolegium wskazało, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażaleń, w konsekwencji przedmiotowe postanowienia stały się ostateczne.
W skargach do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie K. Ś. zarzucił, że postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostały wydane z rażącym przepisów Konstytucji RP oraz ustawy o pomocy społecznej.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2014.1647) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Dokonując kontroli zaskarżonych postanowień według określonego ww. przepisach kryterium zgodności z prawem, Sąd uznał wniesione skargi za nieuzasadnione. Nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że przedmiotowe postanowienia wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.) zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Natomiast w myśl art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Z art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest ostateczne. Powołany przepis w związku z art. 144 k.p.a. stosuje się odpowiednio do wniesionych po terminie zażaleń.
Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia ma miejsce wówczas, gdy zostanie wniesione po upływie przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a., tj. 7-dniowego terminu. W związku z tym każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu już stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy skarżący uchybił terminowi do wniesienia środków odwoławczych i nie wniósł o przywrócenie terminu – organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Z treści postanowień organu I instancji jednoznacznie wynika, że skarżący został prawidłowo pouczony o możliwości, sposobie i terminie wniesienia zażalenia na postanowienia, a pomimo tego złożył zażalenia z uchybieniem ustawowego terminu. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżący odebrał przedmiotowe postanowienia w dniu 6 maja 2014 r. (wtorek), a zatem 7-dniwy termin do wniesienia zażalenia na te postanowienia, jak słusznie wskazał organ upłynął w dniu 13 maja 2014 r. (wtorek). Tymczasem K. Ś złożył zażalenie (błędnie zatytułowane jako odwołanie) w dniu 16 lipca 2014 r., a więc ze znacznym uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia. Równocześnie skarżący nie złożył wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Zatem organ odwoławczy prawidłowo w obydwu tych sprawach stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Z powyższych względów skargi nie mogły być uwzględnione, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonych postanowień.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzekł, na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), jak w punkcie II sentencji wyroku.