Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, synem, synową i wnukiem.
Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Oświadczył że zarówno on sam jak i żona oraz syn wszyscy są osobami bezrobotnymi, korzystają z pomocy MOPS. Syn jest właścicielem nieruchomości gdzie zamieszkują.
Swoje miesięczne dochody oszacował na 514 zł zasiłku z MOPS.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest osobą chorą, posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności. Również żona skarżącego boryka się z problemami zdrowotnymi. Oboje muszą zażywać leki na których wykupienie ich nie stać. Syn do listopada ubiegłego roku pracował ale nie przedłużono mu umowy. Obecnie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Poszukuje pracy. Jego żona nie pracuje zajmuje się wychowaniem dziecka. Rodzina korzysta z pomocy MOPS.
Wskazując na zobowiązania i stałe wydatki wpisał, że prąd to koszt ok. 100 zł, gaz butlowy ok. 120 zł, leki ok. 100 zł. Pozostałe środki pochłaniają wydatki na jedzenie.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Rodzina nie posiada bowiem znaczącego majątku. Boryka się z problemami zdrowotnymi i bezrobociem. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają z trudem na opłacenie wykazanych stałych wydatków i opędzenie podstawowych potrzeb życiowych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.