Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2023 r. nr SZ-12-1.8421.1.6301.2023 o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Postanowienie organu II instancji zostało doręczone W. G. w dniu 11 października 2023 r.
W dniu 13 listopada 2023 r. (data stempla pocztowego) W. G. wniosła skargę na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). W myśl bowiem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 11 października 2023 r., a termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 listopada 2023 r. (piątek). Natomiast skarga została wniesiona w dniu 13 listopada 2023 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.