Uzasadnienie
Skarżąca R. A. w skardze z dnia 05 stycznia 2011r. na czynność Prezydenta Miasta z dnia 26 czerwca 2009r. znak Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu z zasobów Gminy wniosła o przyznanie jej adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.
Po wezwaniu skarżącej do wypełnienia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) i upływie wskazanego w wezwaniu terminu Referendarz Sądowy zarządzeniem z dnia 11 marca 2011r. sygn. akt III SA/Kr 173/11 pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Na zarządzenie to R. A. wniosła sprzeciw, w którym wyjaśniła, że wykonała w terminie wezwanie Sądu, gdyż w dniu 22.02.2011r. złożyła osobiście w Sądzie wypełniony formularz prawa pomocy.
W formularzu tym podała, objaśniając sytuację osobistą i materialną, że nie posiada tytułu prawnego do jakiejkolwiek nieruchomości. Od lat przebywa w schroniskach dla bezdomnych, altanach działkowych, nie posiadając zameldowania ani stałego ani też czasowego. Utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 444 zł miesięcznie. Jest osobą niepełnosprawną. Nie posiada nieruchomości ani też zasobów pieniężnych. Jest osobą samotną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy, którą należy kwalifikować z powołanego wyżej punktu. W konsekwencji uznania, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych jej wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy, a w związku z tym postanowiono jak w sentencji postanowienia, działając na zasadzie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Rozpatrując sprzeciw Sąd stwierdził, że skarżąca składając żądany formularz wskazała jedynie mylnie sygnaturę. Wniosek o ustanowienie adwokata w ocenie Sądu jest zasadny w świetle danych przedstawionych przez skarżącą w formularzu PPF.
Art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zdaniem Sądu R. A. wykazała, że jest osobą legitymującą się niewielkim miesięcznym dochodem rzędu 444 zł, co oznacza, że dochód ten zaspokaja jej podstawowe potrzeby i ewentualny koszt profesjonalnego pełnomocnika będzie się wiązać z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niej samej.
Mając to na względzie Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznał skarżącej adwokata.