Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Decyzją z dnia [...] 2011 r. ([...]) Starosta odmówił A. R. zwrotu zatrzymanego dokumentu prawa jazdy kat. B, C, BE,CE, T Nr [...], seria i nr druku H 2653341 wydanego dnia 11 sierpnia 2006 r. przez Starostę, do czasu uzyskania orzeczenia lekarskiego wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny pracy stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych uprawnień tj. kat. B, C, BE, CE, T. Decyzją z dnia [...] 2011 r. ([...]), po rozpatrzeniu odwołania A. R., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję dnia 15 czerwca 2011 r.
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2011 r.
Wnioskiem z dnia 30 lipca 2015 r. A. R. zwrócił się do Starostwa Powiatowego o zwrot zatrzymanego prawa jazdy oraz przywrócenie cofniętego uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, C, BE, CE, T. Decyzją z dnia [...] 2015 r. ([...]) Starosta umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu A. R. zatrzymanego prawa jazdy.
Decyzją z dnia [...] 2015 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] 2015 r., uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Postanowieniem z dnia [...] 2015 r. ([...]) na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 61 i 61 a kpa, Starosta odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie zwrotu A. R. zatrzymanego prawa jazdy, wydanego dnia 11 sierpnia 2006 r. przez Starostę.
Starosta przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:
W sprawie przedmiotowego prawa jazdy zapadły już rozstrzygnięcia, a zwrot dokumentu może nastąpić po doręczeniu orzeczenia lekarskiego wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych uprawnień tj. kat. B, C, BE, CE, T. Zgodnie art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Zgodnie z art. 61 a § 1 k.p.a., gdy żądanie o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z przepisu tego wynikają więc dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania: wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną oraz zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania.
Przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane, ale jak wskazuje się w orzecznictwie, należą do nich sytuacje, które w oczywisty sposób stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, m.in. gdy kierowane do organu administracji publicznej żądanie jednostki dotyczy sprawy już wcześniej rozstrzygniętej (por. III SA/Kr 487/12, VII SA/Wa 1493/12, II SA/Kr 1814/11).
Sprawa, objęta wnioskiem złożonym przez A. R., została już rozstrzygnięta i korzysta z powagi rzeczy osądzonej, przy czym tożsamość sprawy rozumiana jest jako zaistnienie tego samego stanu prawnego przy niezmienionym stanie faktycznym i występowaniu w sprawie tych samych podmiotów (por. II SA/Kr 1298/12). A. R., we wniesionym przez siebie wniosku o zwrot prawa jazdy, nie podał aby stan faktyczny w niniejszej sprawie uległ zmianie od czasu wydania wskazanych powyżej rozstrzygnięć, ani nie przedstawił orzeczenia lekarskiego wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych uprawnień, tj. kat. B, C, BE, CE, T. Z powyższego wynika, że żądanie wydania decyzji w sprawie już rozstrzygniętej ostateczną decyzją, która pozostaje w obrocie prawnym powinno skutkować odmową wszczęcia postępowania na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a.
Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie złożył A. R., zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, co spowodowało "błędne ustalenie rzeczywistego stanu rzeczy".
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2015 r. ([...]) na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 61 a kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie w sposób bezsporny został ustalony stan faktyczny i nie sposób zanegować, że sprawa została już rozstrzygnięta w sposób ostateczny. W związku z powyższym Kolegium w całości podzieliło stanowisko i rozważania organu I instancji.
Na powyższe postanowienie A. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia, przy czym w sprawowaniu tej kontroli Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej "ppsa").
Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji lub postanowienia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ppsa.
W niniejszej sprawie Sąd orzekający podzielił argumentację organów administracji.
Podstawę prawną dla wydania przedmiotowych postanowień stanowił przepis art. 61a § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji odmawia wszczęcia postępowania, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Co prawda przyczyny te nie zostały skonkretyzowane, jednak nie ulega wątpliwości, że mieścić się tu powinny wszystkie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Przez przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, mieszczące się w drugiej grupie, należy rozumieć więc takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do jego wszczęcia; przykładowo, gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie lub, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym (por. III SA/Łd 845/15).
W niniejszej sprawie pierwsza z przesłanek będąca podstawą odmowy wszczęcia postępowania nie zaistniała, bowiem skarżący bez wątpienia posiada interes prawny w prowadzeniu postępowania administracyjnego. Oceniając drugą z przesłanek wskazanych w art. 61a § 1 kpa wskazać należy, że niespornym jest, że sprawa objęta wnioskiem z dnia 30 lipca 2015 r., tj. dotycząca zwrotu prawa jazdy A. R. została już rozstrzygnięta i korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Jak bowiem wskazano na wstępie, decyzją z dnia [...] 2011 r. Starosta odmówił skarżącemu zwrotu zatrzymanego uprzednio dokumentu prawa jazdy. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2011 r. Z kolei prawomocnym wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Trafnie zatem organy administracji przyjęły, że wniosek złożony w dniu 30 lipca 2015 r. jest kolejnym wnioskiem skarżącego w tej samej sprawie i nie może być skutecznie rozpoznany. Wniosek ten stanowi w istocie żądanie ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy i wydania kolejnej merytorycznej decyzji w sprawie, w której decyzja została już wydana. Wydanie zaś kolejnej decyzji rozstrzygającej tą samą sprawę, naruszyłoby ustanowiony dotychczasową decyzją stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).
Decyzja z dnia [...] 2011 r. jest bowiem decyzją ostateczną w rozumieniu art. 16 kpa sankcjonującego ogólną zasadę – trwałości decyzji administracyjnych. Zgodnie z tą zasadą uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych. Trwałość decyzji nie może być bowiem utożsamiana z jej bezwzględną niewzruszalnością. Decyzja ostateczna może być bowiem wzruszona jedynie w jednym z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego.
W okolicznościach niniejszej sprawy wydanie merytorycznej decyzji, spowodowałoby, iż byłaby ona dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, w myśl którego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
W postępowaniu administracyjnym niedopuszczalne jest zatem ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji merytorycznej, jeśli wcześniej sprawa tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym, dotycząca tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym została rozstrzygnięta decyzją ostateczną i decyzja ta nie została następnie uchylona, czy też zmieniona w sposób prawem przewidziany. Brak jest więc prawnych możliwości podjęcia przez organ ponownego rozstrzygnięcia konkretnej sytuacji określonej osoby z tej przyczyny, że w jej sprawie wydana już została decyzja ostateczna i dotąd nie została ona wyeliminowana z obrotu prawnego.
Reasumując, odmowa wszczęcia postępowania w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 61a § 1 kpa była oczywiście uzasadniona. W obrocie prawnym istnieje bowiem decyzja Starosty z dnia [...] 2011 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.