Uzasadnienie
Dnia 23 listopada 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2016 r., sygn. [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2016 r., znak [...], którą uchylono decyzję o rejestracji pojazdu marki [...] o nr nadwozia [...].
Z uwagi na nieuiszczenie wpisu od wniesionej skargi, zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2016 r. wezwano skarżącą do dokonania wpisu w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze zostało odebrane w dniu 23 grudnia 2016 r. przez M. N. – matkę adresatki, stosownie do treści art. 72 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.). Wobec powyższego termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 30 grudnia 2016 r.
W dniu 9 stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo M. Ł., nadane w placówce pocztowej dnia 3 stycznia 2017 r., którym wnosiła o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty. Wnioskodawczyni wskazała, że w korespondencja została odebrana przez jej matkę, zaś ona w dniu 22 grudnia 2016 r. udała się na wyjazd świąteczny, z którego wróciła w dniu 2 stycznia 2017 r. Do wniosku M. Ł. dołączyła dowód uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z powyższym przepisem warunkiem przywrócenia terminu jest niedokonanie w terminie czynności prze stronę bez jej winy. W realiach niniejszej sprawy warunek ten nie został spełniony. Wezwanie do uiszczenia opłaty zostało skutecznie doręczone dnia 23 grudnia 2016 r. do rąk dorosłego domownika adresata, zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a. Co istotne, doręczenie pisma w powyzszym trybie wywołuje skutki identyczne jak doręczenie osobiste do rąk adresata, m.in. rozpoczynają bieg terminy do dokonania określonych czynności procesowych, takich jak wniesienia odwołania, zażalenia czy uzupełnianie braków formalnych skargi.
Od dnia następnego po doręczeniu zaczął więc biec siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty, który skończył się 30 grudnia 2016 r. W terminie tym nie dokonano czynności, do której wezwana została strona. Podnoszony przez wnioskodawczynię fakt jej świątecznego wyjazdu w dniach 22 grudnia 2016 r. – 2 stycznia 2017 r. nie stanowi o braku winy w niedokonaniu czynności w terminie. M. Ł. mogła uiścić należną opłatę poza miejscem swojego zamieszkania, choćby w dowolnej placówce pocztowej czy bankowej.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt. I OZ 104/15 wskazał, że "przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne." Okolicznościami takimi są np. choroba strony skutkująca jej hospitalizacją, klęski żywiołowe czy inne nadzwyczajne zdarzenia, które obiektywnie uniemożliwiły dokonanie czynności w terminie. Taka sytuacja w analizowanej sprawie oczywiście nie wystąpiła, gdyż jak wyżej wskazano strona mogła dokonać czynności, do której została wezwana, w dowolnym miejscu, nawet poza granicami Polski (choć z treści prośby o przywrócenie terminu nie wynika gdzie spędziła urlop świąteczny).
Z uwagi na powyższe, wobec niestwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w postaci wniesienia wpisu od skargi.