Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 października 2012r. znak: [...] Prezydent Miasta odmówił M. D. przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Pismo to doręczono M. D. 30 października 2012r.
13 listopada 2012r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na odmowę przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący został prawidłowo pouczony, iż przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie konieczne jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Prezydent zarzucił, że wymóg ten nie został spełniony przez skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2012r. skarżący został wezwany, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi przedstawił dowód na to, że po otrzymaniu pisma Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2012r., a przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie, wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia 23 października 2012r. Odpis wezwania został doręczony skarżącemu 27 grudnia 2012r. W zakreślonym terminie skarżący nie przedłożył dowodu na to, że przed wniesieniem skargi wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast w dniu 8 stycznia 2013r. skarżący złożył pismo, z którego wynika, że po otrzymaniu pisma Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2012r. skarżący nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, lecz od razu wniósł za pośrednictwem organu skargę do WSA w Krakowie. Następnie w dniu 17 stycznia 2013r. skarżący złożył osobiście w Sądzie pismo z dnia 16 stycznia 2013r. wraz z załącznikami. Z treści tego pisma, jak i z treści załączonych do niego kserokopii dokumentów również nie wynika, aby skarżący poprzedził wniesienie skargi w niniejszej sprawie wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, aktu Prezydenta Miasta, na mocy którego odmówiono skarżącemu przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ppsa. Prezydent zarzucił skarżącemu, że przed wniesieniem skargi nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z pouczeniem.
Ponadto z akt administracyjnych oraz informacji podanych przez samego skarżącego jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia przez organ, nie dochował wymogu określonego w art. 52 § 3 ppsa.
Skoro skarżący nie wezwał prawidłowo Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. Zatem przedmiotowa skarga była niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.