Uzasadnienie
W dniu 9 października 2017 r. wpłynęło do tut. sadu pismo skarżącej w sprawie "III SA/Kr 1778/16" opatrzone datą "2017.10.5" zatytułowane "Wniosek o ustanowienie adwokata do napisania skargi konstytucyjnej w w/w sprawie"
W związku z takim wnioskiem strony o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 17.10.2017 r. akta przedłożono referendarzowi.
Z urzędu stwierdza się, że postępowanie w niniejszej sprawie nie toczy się. Zostało prawomocnie zakończone (k. 80-82). Postanowienie odrzucające skargę strony jest prawomocne od dnia 2 czerwca 2017 r. (k. 62v.)
Z urzędu stwierdza się również, że z tej przyczyny postanowieniem z dnia 19 lipca 2017 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy z wcześniejszego wniosku skarżącej (k. 96-97) a Sąd po sprzeciwie utrzymał w mocy to postanowienie (k. 110-112).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Okoliczność, że i tym razem wniosek strony nie czyni zadość wymaganiom z art. 252 §2 ppsa ma również znaczenie drugorzędne. Powtórzyć bowiem trzeba, że w sytuacji gdy rozpoznanie wniosku o prawo pomocy jest zbędne, działaniem niecelowym byłoby wzywanie strony o wypełnienie formularza.
Mając to wszystko na uwadze postanowiono jak w sentencji na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.