Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną i majątkową nie uwidocznił osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podał, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacował w przedziale pomiędzy 850-1450 zł wyjaśniając, że składa się na to jego wynagrodzenie za pracę w prywatnej szkole muzycznej czyli 600-800 zł, dochód z koncertów tj. od 0-140 zł i wynagrodzenie za pracę w galerii [...] czyli 250 zł.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest człowiekiem młodym, utrzymującym się samodzielnie. Powiada, że mieszka poza domem rodzinnym w wynajętym mieszkaniu, którego koszty spoczywają na jego barkach. Czynsz wynosi 300 zł miesięcznie. Z zawodu jest muzykiem. Twierdzi, że jest to praca nisko opłacana, przy której przykrą koniecznością jest życie "z dnia na dzień". Utrzymuje się ze sporadycznych, nisko opłacanych koncertów i pracy w prywatnej szkole muzycznej. Jego wynagrodzenie zależy od ilości sprzedanych biletów i godzin wykupionych przez uczniów. Z uwagi na fakt, że jest pianistą musi się liczyć z wysokimi kosztami pielęgnacji i utrzymania instrumentu. Z uwagi na konieczność mobilności musiał zakupić na kredyt dodatkowe instrumenty przenośnie, sprzęt nagłośnieniowy oraz akcesoria.
W konsekwencji spłaca raty po 223 zł oraz 298 zł miesięcznie. Należy do niego 14 letni samochód osobowy marki Volkswagen Golf IV w związku z czym w swoim budżecie musi uwzględniać potrzebę zakupu paliwa oraz konieczność opłacenia strefowego abonamentu parkingowego. Twierdzi, że jego rozwój zawodowy wymaga ciągłego zakupu oryginalnych nut, nagrań, pracy w studio, udziału w konkursach, warsztatach i wyjazdach edukacyjnych. Wymienia, że poza czynszem i ratami kredytowymi pozostałe wydatki obejmują konieczność zapłaty 69 zł za internet, 55-75 zł za telefon, 325 zł za prąd, 8 zł za gaz, 14 zł za śmieci, 200 zł za dojazdy do pracy, 10 zł za strefę parkingową, 200 zł za strojenie pianina. Za pozostałe środki kupuje żywność, oraz niezbędne do pracy płyty i materiały. W przypadku, gdy jego sytuacja finansowa nie pozwala mu na zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb zwraca się o pomoc do rodziny.
Kończąc nadmienia, że w roku akademickim 2014/2015 podejmuje kolejne, drugie z rzędu studia licencjackie na Akademii [...] w K a w związku z taką lokalizacją uczelni i wybranym kierunkiem studiów znacznie wzrosną jego miesięczne koszty utrzymania.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, dochody. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy bowiem do osób "zamożnych" w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak wypada postrzegać młodego, uczącego się muzyka, który utrzymuje się samodzielnie z nisko opłacanych zajęć. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opłacenie wszystkich wykazanych stałych obciążeń.
W konsekwencji nie dziwi też konieczność zwracania się przez skarżącego o pomoc finansową do rodziny celem zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazanych 14 letni samochód nie zmienia tego spojrzenia. Raz dlatego, że jego wartość rynkowa jest niewielka a dwa z tej racji, że pojazd ten jest mu potrzebny do pracy w której – jak powiada – liczy się mobilność. Przy dwóch etatach, koncertowaniu i podjętych po raz kolejny z rzędu studiach trudno też czynić skarżącemu zarzut, że nie stara się poprawiać swojej sytuacji materialnej. Na to zaś, że podejmowane przezeń zajęcia nie są specjalnie dochodowe, skarżący nie ma większego wpływu.
Mając na uwadze powyższe można więc stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W konsekwencji udzielono skarżącemu wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.