Uzasadnienie
Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia prowadził postępowanie nr [...] w trybie konkursu ofert poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2018 r. na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2008 r., nr 164, poz. 1027 ze zm., obecnie Dz. U. z 2015 r., poz. 581), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach". W postępowaniu ofertę złożyła m. in. K. D., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "A". Do zawarcia umowy zostały wybrane oferty niektórych podmiotów. Nie wybrano oferty K. D. W myśl art. 151 ust. 1 ustawy o świadczeniach - rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 9 maja 2014 r., a informacja o wynikach postępowania została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej OW NFZ (zgodnie z dyspozycją art. 151 ust. 2 ustawy).
Od rozstrzygnięcia postępowania K. D. złożyła odwołanie.
Decyzją nr [...] z dnia [...] 2014r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie.
K. D. na podstawie art. 154 ust. 4 ustawy o świadczeniach, złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...].
Po rozpatrzeniu wniosku Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] 2014 r.
K. D. wniosła skargę na powyższą decyzję. Podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego:
- - art. 134 ustawy o świadczeniach, w postaci niezachowania równości wszystkich podmiotów biorących udział w postępowaniu o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i gwarantujących zachowanie uczciwej konkurencji;
- - przepisów działu VI ustawy o świadczeniach przez zawarcie dwóch umów z tym samym podmiotem, mimo że podmiot ten nie wystąpił z dwoma ofertami i złożył tylko jedną ofertę, a zatem zawarcie umowy z tym podmiotem, który w odniesieniu do niej nie przystąpił do konkursu,
- - art. 135 ustawy o świadczeniach, przez utajnienie istotnych elementów ofert złożonych w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w zakresie jakiego nie wymagają przepisy prawa oraz w jakim nie dokonali tego sami oferenci,
- - art. 148 ustawy o świadczeniach, przez przeprowadzenie postępowania z pominięciem kryterium kompleksowości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej.
Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniósł o jej oddalenie.
W trakcie rozprawy w dniu 18 lutego 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że została wniesiona skarga na postanowienie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] 2015 r. nr [...]: utrzymujące w mocy poprzedzające je postanowienie tego samego organu z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...].
Jak wynika z treści przedłożonej kopii skargi postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.", w związku z art. 154 ust. 6 i ust. 4 ustawy o świadczeniach, sprostował oczywiste omyłki rachunkowe w jednej z tabel zawartych w decyzji z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...] w ten sposób, że:
"1. w podsumowaniu tabeli ww. decyzji nr [...] zatytułowanej -szczegółowa analiza i porównanie oceny ofert w zakresie pytań ankietowych w tym oferty A
- - w kolumnie dotyczącej Oferenta B - Niepubliczny Zakład Opieki zdrowotnej Sp. z o.o. cześć VII kodu resortowego 005 ul. D w pozycji "cena" zastąpił wartości "10" wartością "15,607" oraz w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe + cena" dla ww. Oferenta wartość -70,3572" zastępuję łączną wartością 75,964" (stanowiącą sumę wartości punktowej "15,607" i "60,3572",
- - w kolumnie dotyczącej Oferenta A. O. – K. w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria cenowe + cena" prostuje się oczywistą omyłkę poprzez zastąpienie wartości "55,3572" wartością "70,964" (stanowiącą sumę wartości "15,607" i "55,3572",
- - w kolumnie dotyczącej Oferenta A. G. "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe + cena" sprostował oczywistą omyłkę poprzez zastąpienie wartości "48,5715" wartością "66,982" (stanowiącą sumę wartości "18,411" i "48,5715").
- 2. na stronie 2 ww. decyzji nr [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską poprzez zastąpienie zdania "W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w wyżej wskazanym zakresie zostało wybranych 10 oferentów zgodnie z rankingiem końcowym ofert" zdaniem o treści "W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w wyżej wskazanym zakresie zostało wybranych 9 oferentów zgodnie z rankingiem końcowym ofert".
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że treść sprostowanych punktem pierwszym postanowienia informacji zawartych w przedmiotowej decyzji, nie stanowi sprostowania błędu rachunkowego, lecz ma charakter merytorycznej zmiany, w szczególności wobec okoliczności, iż skarżąca nie miała możliwości weryfikacji, jakie w rzeczywistości informacje znajdują się w dokumentacji ofertowej dotyczącej poszczególnych świadczeniobiorców biorących udział w postępowaniu konkursowym, gdyż część materiałów postępowania konkursowego jest tajna i nie sposób zweryfikować czy treść decyzji po jej sprostowaniu zgodna jest z treścią informacji zawartych w dokumentacji konkursowej. Ponadto skarżąca zarzuciła, że skoro organ w jednej decyzji popełnił, tak wiele omyłek rachunkowych, nie ma pewności, że i obliczenia dokonane w toku postępowania konkursowego są prawidłowe.
Skarżąca zarzuciła ponadto, że pomimo sprostowania w punkcie drugim postanowienia, iż ostatecznie wybrano 9 nie 10 oferentów, tabela na stronach 17 i 18 decyzji, stanowiąca integralną część decyzji, nadal nadaje dwukrotnie B miano oferenta, a nie podaje go jako jednego oferenta udzielającego świadczeń w dwóch lokalizacjach, lecz nadaje mu dwa numery porządkowe. Z tabeli tej jednoznacznie wynika, że do zawarcia umowy wybrano oferentów z pozycji od 1-10 (nie zaś od 1-9). Zatem treść decyzji w tym miejscu wskazuje na 10 nie zaś 9 oferentów wybranych do zawarcia umowy. Nawet gdyby uznać, że decyzja jest wewnętrznie koherentna, to jej treść pozostaje w sprzeczności z treścią dokumentacji postępowania konkursowego, które stanowią akta niniejszego postępowania administracyjnego. Akta te zarówno w "rankingu otwarcia z propozycjami Funduszu", jak również w "rankingu końcowym" nadają dwukrotnie B miano oferenta.
Wszystkie te okoliczności wskazują, że w istocie nie mamy do czynienia ze sprostowaniem w punkcie drugim postanowienia oczywistej omyłki, lecz z istotną zmianą ustaleń faktycznych poczynionych przez organ zarówno na etapie postępowania administracyjnego jak i konkursowego. Zatem postanowienie w przedmiocie sprostowania w rzeczywistości nie zmierza do sprostowania oczywistych omyłek decyzji, ale do sprostowania treści rozstrzygnięcia konkursowego oraz w szerokim zakresie dokumentów wytworzonych w ramach postępowania konkursowego. W związku z tym sprostowanie takie należy uznać za niedopuszczalne. I o ile znane byłyby skarżącej wszelkie informacje dotyczące oferentów - można byłoby przyjąć, iż w istocie mamy do czynienia jedynie z omyłkami rachunkowymi w zakresie sprostowania punktu pierwszego, to jej zdaniem nie jest dopuszczalna taka zmiana dokonana w punkcie 2 postanowienia gdzie organ w istocie dokonuje przekształcenia strony podmiotowej postępowania.
Skarżąca zarzuciła ponadto, że organ w postanowieniu o sprostowaniu błędnie powołał jako podstawę postawa rozstrzygnięcia powołał art. 154 ust. 6 w zw. z ust. 4 ustawy o świadczeniach, jak również błędnie pouczył ją o środkach zaskarżenia postanowienia. Jej zdaniem właściwym trybem dla sprostowania decyzji był art. 113 § 1 K.p.a., a na postanowienie o sprostowaniu decyzji przysługiwało zażalenie, a nie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 304/15 po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. D. "A" na postanowienie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji: uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego samego organu z dnia [...] 2014 r. nr [...]. Wyrok nie jest prawomocny.
W piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2015 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ powołując się na powyższy wyrok wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podnosząc, że wynik postępowania sądowego prowadzonego pod sygnaturą III SA/Kr 304/15 może mieć bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, bowiem decyduje o treści zaskarżonej decyzji, co ma bezpośredni wpływ na ocenę prawidłowości podjęcia zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik strony skarżącej pozostawił wniosek do uznania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Stwierdzić należy, że uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia, które występuje w sprawie w przedmiocie treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, sprostowanej postanowieniem Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2014 r. nr [...] utrzymanego w mocy postanowieniem tego samego organu z dnia 29 stycznia 2015 r. nr [...], może wpływać bezpośrednio na wynik toczącego się postępowania w sprawie do sygn. akt III SA/Kr 1782/14, z uwagi na nieprawomocność wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 304/15, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do sygn. akt III SA/Kr 1782/14 do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Za potrzebą zawieszenia postępowania przemawiają także względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego. Jak wynika, bowiem z treści art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Jest oczywiste, że sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia i to nawet wówczas, gdy zaistniały rozbieżności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a uzasadnieniem, wyrażającym wolę organu. Sprostowaniu nie podlegają wady (błędy i omyłki) istotne m.in. w zakresie konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. W tej formie nie jest zatem możliwe takie ingerowanie w treść decyzji administracyjnej, które - co do zasady - mogłoby przyczynić się do zmiany jej rozstrzygnięcia merytorycznego. Sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji czy ponownego rozstrzygnięcia w sposób odmienny od pierwotnego.
W konsekwencji powyższego na podstawie wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.