Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 marca 2013r., sygn. akt III SA/Kr 1787/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w W z dnia 26 kwietnia 2012r. w przedmiocie przyjęcia protokołu z XII sesji Rady Miejskiej w W odbytej w dniu 22 lutego 2012r., gdyż skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2013r.
W dniu 6 maja 2013r. (data stempla pocztowego) M. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, iż pismem z dnia 14 stycznia 2013r., opatrzonym sygnaturą III SA/Kr 1786/12, został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, co też uczynił. Obok tej przesyłki skarżący otrzymał jednak odrębnym listem, identycznie wyglądające wezwanie do uiszczenia wpisu od sprawy, której sygnaturę błędnie odczytał jako tożsamą z sygnaturą, do której wpis już uiścił. Tymczasem obie sygnatury różniły się od siebie jedną cyfrą. Było to wynikiem rozdzielenia jego skargi na dwa odrębne postępowania opatrzone sygnaturami III SA/Kr 1786/12 i III SA/Kr 1787/12.
Skarżący stwierdził, iż nie miał żadnej wiedzy na temat odrębnego rozpatrywania jego skargi w odniesieniu do każdej z zaskarżonych uchwał, a otrzymana korespondencja nie dawała, jego zdaniem, powodów, aby przypuszczać, że należy dokonać dwóch odrębnych wpisów. Skarżący oświadczył, iż otrzymanie drugiego listu uznał za efekt pomyłki sekretariatu, gdyż na żadnym etapie korespondencji nie został poinformowany o rozdzieleniu postępowania na dwa osobne postępowania. Skarżący uważa, iż dopełnił wszystkich wymogów staranności, aby skutecznie opłacić wpis, a zatem do nieuiszczenia wpisu doszło nie z jego winy. Do wniosku skarżący dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek:
- – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.),
- – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.),
- – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku."
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności bada, czy został on prawidłowo wniesiony. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2013r. Z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu i rozpoczął bieg siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 6 maja 2013r. (data stempla pocztowego), a więc w terminie. Do wniosku skarżący dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu. Należy zatem uznać, że przedmiotowy wniosek spełnia wszystkie wymogi formalne przewidziane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozważając merytoryczna zasadność wniosku o przywrócenie terminu Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia. Braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu skarżący upatruje w tym, że błędnie odczytał sygnaturę sprawy na wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz że nie został poinformowany o rozdzieleniu jego skargi na dwa odrębne postępowania. Należy jednak zauważyć, że zarówno pismo Sądu z dnia 14 stycznia 2013r., jak i dołączone do niego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2013r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zawierały prawidłową sygnaturę akt niniejszej sprawy.
Dodatkowo w w/w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału podano datę i numer zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w W. Wyraźnie zatem Sąd wskazał, która z zaskarżonych uchwał jest przedmiotem niniejszej sprawy, podając wyraźnie datę i numer zaskarżonej uchwały. Już samo to stanowiło informację o rozdzieleniu wniesionej przez M. K. skargi do dwóch odrębnych postępowań sadowych, na Sądzie nie ciążył natomiast obowiązek osobnego informowania o tym skarżącego.
Nie można zatem uznać, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło bez winy skarżącego, tym bardziej, że - jak sam przyznał - błędnie odczytał sygnaturę sprawy. Uważna lektura nadesłanych przez Sąd pism (nie tylko ich sygnatur) i porównanie ich treści pozwoliłoby skarżącemu zorientować się w przedmiocie sprawy i uiścić wpis od skargi. Skarżący mając wątpliwości co do treści pism, mógł zwrócić się do Sądu o ich wyjaśnienie. Tymczasem skarżący bezpodstawnie uznał, iż drugi list jest efektem pomyłki sekretariatu i nie uiścił wpisu. Należy zatem uznać, że nie dochował należytej staranności przy dokonywaniu tej czynności procesowej.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, a w związku z tym na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.