Uzasadnienie
Uczestniczka w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką.
Podała, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na kwotę 2567 zł brutto. Wyjaśniła, ze składa się na to jej pensja w wysokości 2000 zł i renta socjalna córki w wysokości 567 zł.
Uzasadniając swoje starania podniosła, że przy swojej pensji i rencie córki nie jest w stanie pokryć kosztów pełnomocnika z wyboru.
Wezwana o złożenie dodatkowych oświadczeń podała, że otrzymane tytułem zwrotu nakładów pieniądze przeznaczyła na spłatę długów pozaciąganych w związku toczącym się przez wiele lat procesem cywilnym oraz bieżące wydatki jakie ponosiła na przestrzeni ostatnich 10 lat. Oświadczyła, że aktualnie nie ponosi wydatków na czynsz, prąd, gaz, wodę, wywóz nieczystości. Wszystkie jej dochody pochłaniają jednak wydatki na stołowanie się w zakładach gastronomicznych, korzystanie z pralni, łaźni, leczenie córki, lekarstwa oraz kosztowną dietę bezglutenową. Jak powiada, rachunków nie posiada, gdyż nie przypuszczała, że będą jej kiedykolwiek potrzebne. Dla wykazania wysokości swoich zarobków przedłożyła kopię zaświadczenia o wynagrodzeniu. Wynika z niego, że uczestniczka do wypłaty otrzymuje 1459,48 zł netto.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie adwokata, o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy uczestniczka złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych uczestniczki. Uczestniczka wraz z córką nie należą do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osoby bez majątku, których źródło utrzymania stanowi niewielka pensja i niska renta socjalna. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakimi dysponują wystarczają na zakup żywności, leków i opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego. Biorąc to pod uwagę i pamiętając, że złożenie ewentualnej skargi kasacyjnej obwarowane zostało przymusem adwokacko-radcowskim udzielono uczestniczce pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. W aktualnej sytuacji uczestniczka nie jest bowiem w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i córki ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.