Uzasadnienie
B. B. "A" wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz Sądowy zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. pozostawił wniosek B. B. bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF.
B. B. wniósł skutecznie sprzeciw od ww. zarządzenia, załączając do sprzeciwu wymagany uzupełniony formularz PPF.
Sąd wezwał B. B. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie dokumentów:
- - spisu miesięcznych wydatków rodziny B. B., związanych z bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami,
- - wyciągów z kont bankowych B. B. (zarówno osobistych jak i firmowych), obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy i ich obecny stan,
- - zeznań podatkowych B. B. i jego żony za 2014r. lub odpowiednich zaświadczeń o uzyskanych przez nich w 2014r. dochodach i przychodach,
- - zeznań podatkowych, z tytułu podatku VAT za ostatni miesiąc,
- - zaświadczenia z zakładu pracy o zarobkach uzyskiwanych przez żonę B. B. lub dowodów przelewów, przekazów, świadczeń przez nią uzyskiwanych,
- - zaświadczenia z właściwego Wydziału Ewidencji Pojazdów i Kierowców o samochodach będących własnością, współwłasnością B. B. (obejmującego ich markę i rok produkcji) lub oświadczenia o ich braku, oraz o przedstawienie wyjaśnień odnoszących się do:
- - relacji rodzinnych skarżącego, w tym do sposobu gospodarowania z rodzicami, u których według twierdzeń wniosku zamieszkuje skarżący wraz z rodziną, w szczególności czy koszty utrzymania ponoszone są wspólnie czy osobno,
- - innych zobowiązań skarżącego (pożyczek, kredytów), ich wysokości, ewentualnych wezwań do zapłaty, również poprzez udokumentowanie tych okoliczności, w terminie do 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 maja 2015 r. Nie przedstawiono wymaganych dokumentów oraz wyjaśnień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych B. B. podlega rozpoznaniu na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowiącego, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z zasadami prawa pomocy, na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy ciąży wykazanie, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tej instytucji. Przyznanie prawa pomocy ma na celu zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść. Dlatego też prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionym (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł.
Natomiast przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych i zaspokoić fundamentalnych potrzeb życiowych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25.03.2014 r. sygn. akt II OZ 280/14, Lex nr 1447304, z 29.05.2013 r. sygn. akt II OZ 405/13, Lex nr 1319088).
B. B. został wezwany w trybie przepisu art. 255 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż przedstawiony przez niego w formularzu PPF stan faktyczny był niewystarczający do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.
B. B. nie odpowiedział na wezwanie Sądu, termin do uzupełnienia wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 3 czerwca 2015 r., wobec czego zaszła podstawa do odmówienia B. B. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.