Uzasadnienie
M. W. – B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Poza mieszkaniem lokatorskim wielkości 60 m² i działką ogrodniczą nie posiada innego majątku, ani zasobów pieniężnych. W rubryce 7.3. "przedmioty wartościowe" skarżąca wpisała "dowody rzeczowe". Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości 738 zł, a jej wydatki przedstawiają się następująco: czynsz za mieszkanie 485 zł, gaz 25 zł, prąd 13 zł, utrzymanie działki 100 zł.
Z uwagi na okoliczność, że M. W. – B. występowała z wnioskami o przyznanie prawa pomocy w licznych sprawach prowadzonych w tut. Sądzie orzekającemu z urzędu znana jest okoliczność, że skarżąca jest osobą schorowaną, borykającą się z problemem niepełnosprawności. Jest osobą niezdolną do podjęcia zatrudnienia. Korzysta ze wsparcia pomocy społecznej.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie związanych z tym kosztów we własnym zakresie.
Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata z urzędu.
W ocenie orzekającego M. W. – B. uwiarygodniła, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w pełnym zakresie. Skarżąca nie posiada żadnych składników majątkowych, które mogłyby zostać spieniężone. Ma problemy zdrowotne, boryka się z problemem niepełnosprawności. Niewysokie środki pieniężne, którymi dysponuje w miesiącu przeznaczane są w całości na pokrycie kosztów jej bieżącego utrzymania i leczenia, dlatego nie ma ona możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności. Zmuszona jest korzystać ze wsparcia pomocy społecznej.
Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przekracza możliwości płatnicze wnioskodawczyni. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.