Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kodeksu postepowania administracyjnego stwierdziło, iż odwołanie złożone przez skarżącego – L. L. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [....] 2013 r. nr [....] o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Organ wskazał, iż ww. decyzja została doręczona skarżącemu w sposób przewidziany w art. 42 Kodeksu postępowania administracyjnego (adresatowi) w dniu 9 października 2013 r., natomiast odwołanie zostało przez skarżącego złożone osobiście w dniu 25 października 2013 r. w Punkcie Obsługi Mieszkańców.
Mając na uwadze daty doręczenia decyzji (9 października 2013 r.) i złożenia od niej odwołania (25 października 2013 r.) organ przyjął, iż odwołanie zostało złożone po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., który to termin wynosi 14 dni od dnia otrzymania decyzji przez stronę.
Odwołanie od wyżej opisanej decyzji mogło być złożone najpóźniej w dniu 23 października 2013 r. (środa).
Organ podkreślił, że decyzja z dnia [....] 2013 r. nr [....] zawiera prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ wyjaśnił, iż odwołanie od decyzji przysługuje stronom wówczas, jeżeli nie jest ona jeszcze ostateczna, a ostateczna jest zarówno decyzja, od której odwołanie nie przysługuje, jak i decyzja, która nie została zaskarżona w ustawowym terminie. W tym drugim przypadku strona może wzruszyć taką decyzję tylko, jeżeli - łącznie z odwołaniem - zostanie wniesiony, a następnie uwzględniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub w szczególnych sytuacjach określonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego jak: wznowienie postępowania, czy stwierdzenie nieważności decyzji.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której skarżący przyznał, iż odwołanie złożył z 48 godzinnym opóźnieniem, a nadto opisał swój stan zdrowia oraz swoje zainteresowania, opracowania i wynalazki.
W dniu 21 maja 2014 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego zatytułowane "uzupełnienie skargi". Pełnomocnik wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazania odwołania do merytorycznego rozpoznania organowi II Instancji ewentualnie, o uchylenie postanowienia w całości i przekazania odwołania skarżącego do merytorycznego rozpoznania organowi II Instancji. Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji.
Pełnomocnik podniósł, iż stan zdrowia skarżącego wskazuje, że nie ponosił winy w uchybieniu terminowi na wniesienie odwołania. Trudno bowiem czynić zarzut osobie, która cierpi na zespół urojeniowy, że ze swej winy nie dochowała terminu w czynności prawnej. Taka bowiem choroba powoduje, że osoba ta nie działa z rozeznaniem i nie zawsze może swobodnie rozeznać znaczenie swojego czynu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Usunięcie z obrotu prawnego postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270).
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Sąd badał, czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie, czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz, czy przepisy te prawidłowo zinterpretował.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kwestią bezsporną w sprawie jest fakt, iż decyzja Prezydenta Miasta z dnia [....] 2013 r. doręczona została skarżącemu w dniu 9 października 2013r., a więc 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 23 października 2013 r.
W niniejszej sprawie podstawę prawną wydanego postanowienia stanowią przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013.267) zwanego dalej k.p.a.
Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy, ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 129 k.p.a. odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1 k.p.a.). Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona.
Z kolei art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Zasadą jest, że pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się adresatowi w mieszkaniu osobiście. (art. 42 k.p.a.).
Doręczenie w swych skutkach oznacza rozpoczęcie biegu terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. do złożenia odwołania.
W niniejszej sprawie skuteczne doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w dniu 9 października 2013 r.
Wobec powyższego prawidłowe jest twierdzenie Kolegium, iż skarżący nie dotrzymał czternastodniowego terminu do złożenia odwołania, który upłynął w dniu 23 października 2013 r., skoro odwołanie zostało złożone w organie pierwszej instancji dopiero w dniu 25 października 2013 r.
Należy podkreślić, że kwestionowana w odwołaniu decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pouczenie to wskazywało, iż odwołanie należy skierować do organu odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Nadto wniesione przez skarżącego odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wniosek taki zawiera dopiero pismo pełnomocnika z dnia 21 maja 2014 r.
Rozpoznając sprawę organ związany jest przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które, ustanawiają dla organów administracji publicznej obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz właściwej jego oceny. Zdaniem Sądu organ nie naruszył zasad postępowania administracyjnego zawartych w ww. przepisach.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270) orzekł, jak w sentencji wyroku.
O wynagrodzeniu wyznaczonego dla skarżącego adwokata orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. 29 ust.1 ustawy z dnia z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U.2009.146.1188), określając jego wysokości na podstawie § 19 pkt.1 i § 18 ust.1 pkt.1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461).