Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 stycznia 2019 r. (data prezentaty) skarżący P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2019 r. Sąd wezwał pełnomocnika adw. J. Z. o uzupełnienie braków formalnych skargi, poprzez sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia, a w szczególności sprecyzowanie, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2019 r. [...], w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 6 maja 2019 r. pełnomocnik sprecyzował, że zaskarża postanowienie z dnia 11 stycznia 2019 r. sygn. akt [...].
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Wynika z powyższego, że nie wszystkie postanowienia wydane przez organ administracji publicznej podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.
Postępowanie wszczęte w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej powoływanej jako "k.p.a.") w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie lub prowadzenia postępowania dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy, jest prowadzone jedynie w kwestii incydentalnej w stosunku do głównego przedmiotu danego postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
Tego rodzaju postanowienie jak wydane w niniejszej sprawie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Skarga wniesiona przez skarżącego jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.