Uzasadnienie
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: MWINGiK, Organ) decyzją z dnia 9 listopada 2022 r. nr IG-II.7221.143.2022.KG działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.) oraz art. art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz.U.2021 poz. 1990 ze zm., dalej: ustawa Pgik) po rozpatrzeniu odwołania D. D. i A. D. (dalej jako: skarżący) uchylił decyzję Starosty O. z 31 sierpnia 2022 r. znak: [...] orzekającej o odrzuceniu zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., jednostka ewidencyjna B. – obszar wiejski i przekazał do ponownego rozpoznania.
Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Starosta O. przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków zgodnie z art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
W dniu 28 marca 2022 r. skarżący złożyli zarzuty do przeprowadzonej przez Starostę O. modernizacji i ewidencji gruntów i budynków dla jednostek ewidencyjnych B. - miasto i B. - obszar wiejski w zakresie danych dotyczących działki 1/2 położonej w obrębie Z., jednostka ewidencyjna B. - obszar wiejski. Skarżący wskazali, że: "działka 1/2 nie jest zgodna z aktem własności ziemi z połową stodoły i odcinek granicy 12 m; nie zgadza się powierzchnia działki 1/2 - powinno być 2,86 a". Ponadto zwrócili się o rzetelne ustosunkowanie się do ich pism z 01.02.2022r. i z 22.02.2022r.
Starosta O. po rozpatrzeniu ww. zarzutów, decyzją z dnia 31 sierpnia 2022 r. znak: [...] orzekł o ich odrzuceniu.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli skarżący, nie zgadzając się z jej rozstrzygnięciem.
Opisaną we wstępie decyzją MWINGiK, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.
W swoich rozważaniach Kolegium, zwróciło uwagę, że w związku ze zgłoszonymi zarzutami Starosta O. zobligowany był do przeprowadzenia postępowania administracyjnego z uwzględnieniem przepisów k.p.a., w szczególności art.: 7, 10, 77, 80, zakończonego wydaniem decyzji o odrzuceniu bądź uwzględnieniu zarzutów na podstawie art. 24a ust. 10 ustawy Pgik. Prowadzenie przez starostę operatu ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy ustawy Pgik oraz obowiązującego od 31 lipca 2021 r. rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2021 poz. 1390 ze zmianami – dalej: rozporządzenie egib 2021). Przed wejściem w życie tego rozporządzenia, a więc także podczas realizacji modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., obowiązywały przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jednolity Dz.U.2019 poz. 393 – dalej: rozporządzenie egib 2001).
W toku postępowania ustalono, że w rejestrze gruntów operatu opisowo-kartograficznego obrębu Z. w jednostce rejestrowej [...] jest ujawniona działka nr [...] o powierzchni 0,0286 ha stanowiąca własność D. D. i A. D. ([...]).
Do czasu przeprowadzenia w latach 2020-2021 modernizacji ewidencji gruntów i budynków obowiązująca mapa ewidencyjna prowadzona była w postaci numerycznej jako wynik modernizacji ewidencji gruntów wykonanej w 2011 roku (operat [...]), która dostosowywała dane ewidencyjne do wówczas obowiązujących przepisów oraz obejmowała założenie ewidencji budynków i lokali. Informacja Starosty O. w sprawie modernizacji operatu ewidencyjnego jednostki ewidencyjnej B. -obszar wiejski ogłoszona została w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego Nr 610 poz. 7253 z 29 grudnia 2011 r. Jak wynika z wyjaśnień Starosty od 2003 r. na terenie jednostki ewidencyjnej B. - obszar wiejski obręb Z. obowiązuje numeryczna mapa ewidencyjna. Została założona na podstawie wektoryzacji mapy katastralnej. Kalibrację wykonano w oparciu o pochodzące z operatów jednostkowych punkty dostosowania. Celem modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w latach 2020-2021 było dostosowanie danych do obowiązujących przepisów prawnych i modeli pojęciowych oraz ich aktualizacja dla obiektów klasy EGB_Budynek.
W trakcie przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie dokonano żadnych zmian zarówno w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1/2 a działką nr 1/5, jak i w zakresie powierzchni działki nr 1/2.
Starosta O. rozpatrując zarzuty do zmodernizowanych danych zgromadził w aktach sprawy dokumentację istniejącą w zasobie geodezyjnym dotyczącą przedmiotowych działek, tj. operat z 1972 roku ([...]) dotyczący podziału parceli gruntowej nr 1/1 na parcele nr: 1/2 i 1/3, operat [...] oraz operat id. [...]. W operacie (nr [...]) dotyczącym podziału parceli 1/1 linia podziałowa została uwidoczniona na szkicu polowym oraz mapie uzupełniającej w skali 1:2880 z 3 sierpnia 1972 r. Ze sprawozdania technicznego wynika, że celem tej pracy było wydzielenie działek do uwłaszczenia. Powyższa mapa znajduje się przy aktach uwłaszczeniowych dotyczących działki nr 1/2, dla której 31 sierpnia 1972 r. wydano Akt Własności Ziemi nr [...]. Analiza powyższego opracowania, tj. szkicu polowego i miar na nim zawartych, dowodzi, że granica pomiędzy działkami nr 1/2 a 1/3 nie przebiega w połowie budynku usytuowanego na tych działkach, jak wskazuje zapis na akcie własności ziemi.
Operat techniczny nr [...] dotyczył podziału działki sąsiedniej nr 1/3. Z zawartego w nim protokołu granicznego opisującego granice istniejące na gruncie oraz szkicu polowego wynika, że na granicy z przedmiotową działką nr 1/2 wznowiono punkty graniczne i utrwalono w terenie rurami żelaznymi wbitymi w grunt. Z opisu granic istniejących wynika, że granica działki nr 1/3 (obecnie po podziale 1/5) od strony działki nr 1/2 biegnie od punktu 5 wzdłuż ogrodzenia trwałego dalej przez stodołę do punktu 6. W państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym istnieje również dokumentacja – operat [...] dotyczący podziału działek nr 2/2 i2/4, które przylegają do działki nr 1/2 objętej zarzutami. Sporządzony wówczas protokół ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych potwierdza, że przebieg granicy działki nr 1/2 z działkami nr 2/2 i 2/4 został ustalony 8 grudnia 2015 r. na podstawie dokumentów i analizy z ODGiK.
W zakresie przebiegu granic działki nr 1/2 w ramach obecnie przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie były wykonywane czynności ustalenia jej przebiegu. Dane dotyczące przebiegu granic i powierzchni działki nr 1/2 pozostały bez zmian. Starosta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że różnica powierzchni między częścią opisową a graficzną przedmiotowej działki wynika z faktu, że poszczególne granice działki ustalane były podczas różnych prac geodezyjnych, w różnym czasie i z różną dokładnością. Jednak wyeliminowanie takich rozbieżności nie było przedmiotem prac modernizacyjnych. Punkty opisujące przebieg granic działki nr 1/2 po modernizacji wykazane w bazie danych posiadają atrybuty ZRD oraz BPP zgodnie z rozporządzeniem egib 2001. Punkty opisujące przebieg granic działki nr 1/2 z działkami nr 2/2 i 2/4 posiadają ZRD wskazujący źródło danych o położeniu punktów granicznych jako 1 czyli geodezyjne pomiary terenowe poprzedzone rozgraniczeniem nieruchomości, wznowieniem znaków granicznych, wyznaczeniem punktów granicznych lub ustaleniem ich położenia w innym trybie, w tym w trybie określonym w § 39 ust. 1 i 2 rozporządzenia egib 2001 oraz atrybut BPP, który określa wartość średniego błędu położenia punktu granicznego względem osnowy geodezyjnej 1 klasy jako 1 czyli błąd położenia wynoszący 0,00-0,10 m. Natomiast punkty opisujące przebieg granic działki nr 1/2 z działką nr 1/5 posiadają atrybut ZRD-5, który wskazuje, że źródłem danych o położeniu punktów granicznych są zatwierdzone projekty podziału nieruchomości lub scalenia i podziału nieruchomości oraz BPP-3 czyli błąd położenia punktu wynoszący 0,31-0,60 m.
Organ odwoławczy rozpatrując przedmiotową sprawę zwrócił się do Starosty O. o przekazanie danych sprzed modernizacji dla przedmiotowej działki nr 1/2 i sąsiednich. Po porównaniu ich z danymi obecnie ujawnionymi po modernizacji w zakresie przebiegu granic przedmiotowej działki nr 1/2 wynika, że przebieg jej granic od strony działki nr 1/5 jest odmienny, różnica współrzędnych punktu [...] (oznaczenie przed modernizacją 2260) wynosi dx=0,97, dy=0,21, punktu [...] (przed modernizacją [...]) dx=0,93, dy=0,42, co rozmija się ze stanowiskiem Starosty przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym przebieg granic w wyniku modernizacji nie uległ zmianie.
W ocenie organu odwoławczego powyższe ustalenie budzi wątpliwość co do poprawności wykonanych przez wykonawcę modernizacji czynności i ich zgodności z Warunkami Technicznymi modernizacji. W pierwszej kolejności Starosta O. ponownie rozpatrując przedmiotową sprawę winien wyjaśnić, na jakiej podstawie nastąpiła zmiana przebiegu granicy działki nr 1/2 od strony działki nr 1/5. Być może organowi odwoławczemu nie są znane wszystkie okoliczności sprawy. W szczególności wyjaśnienia wymaga dokonana weryfikacja materiałów źródłowych, bowiem jak wynika z operatu podziałowego [...], dokumentacja ta nie zawiera jednoznacznych danych (brak współrzędnych, wykonano pomiar liniowy na granice) potwierdzających położenie punktów granicznych działki nr 1/2. Organ odwoławczy, oceniając powyższe okoliczności, ma wątpliwości, czy w wyniku modernizacji doszło do wprowadzenia prawidłowych danych dotyczących przebiegu granicy działki nr 1/2 z działką nr 1/5, tj. zgodnie z zakresem modernizacji ewidencji gruntów i budynków.
Z zebranych w aktach sprawy materiałów można wywieść, że Starosta O. rozpatrując przedmiotową sprawę nie dokonał wszechstronnej oceny posiadanej dokumentacji zawierającej przebieg przedmiotowych granic, jak również czynności dokonanych przez wykonawcę modernizacji. Nie rozważył też wszystkich aspektów i okoliczności sprawy.
Zgodnie z Warunkami Technicznymi (dz. VIII pkt 2 Analiza i wyjaśnienie kolizji konturów budynków z granicami nieruchomości ppkt 2, 3, 4) do zadań Wykonawcy modernizacji należało zestawienie kolizji budynków z granicami nieruchomości 5 w tych przypadkach kiedy obliczone przekroczenie przynajmniej jednego wierzchołka obrysu budynku w stosunku do granicy działki jest większe niż 0,6 m. Aby było możliwe stwierdzenie, czy taka kolizja nastąpiła, w pierwszej kolejności należy wyjaśnić wyżej wskazaną rozbieżność w przebiegu granicy przed i po modernizacji, a następnie ocenić czy w zakresie przedmiotowej działki nie zaszły okoliczności uzasadniające zakwalifikowanie jej do ustalenia przebiegu granic.
Należy bowiem wskazać, że zgodnie z Warunkami Technicznymi zasady te nie dotyczyły przypadków kiedy kolizja budynku z granicą nieruchomości nie może być wyeliminowana w trybie ustalenia przebiegu granic, kiedy w PZGiK istnieje dokumentacja określona w § 36 Rozp. EGiB. Kwalifikacja działek do ustaleń w związku z wystąpieniem kolizji z budynkiem, powinna nastąpić z uwzględnieniem zapisu § 37. 1 Rozp. EGiB. Dopiero powyższe ustalenia pozwolą na ocenę prawidłowości działań wykonawcy modernizacji.
Odnosząc się do uwag skarżących dotyczących powierzchni działki 1/2, MWINGiK wskazał, że zgodnie z przepisem § 62 ust. 1 rozporządzenia egib 2001, pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 i koryguje o właściwą wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej.
Natomiast odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii użytego w Akcie Własności Ziemi nr [...] sformułowania "połowa stodoły", organ odwoławczy wskazał, że Starosta O. zgromadził w aktach sprawy dokumentację dotyczącą uregulowania własności gospodarstwa rolnego, w tym protokół przesłuchania stron i świadków, z którego wynikają zapisy o części stodoły (jeden sążeń) w innym miejscu połowy stodoły (jeden sążeń). Opisu tego w żaden sposób nie można uznać za precyzujący dane metryczne. Ponadto dokumentacja ta zawiera również załącznik graniczny – Mapę uzupełniającą w skali 1:2880 z 3 sierpnia 1972 r. powołaną również w Akcie Własności Ziemi, będącą wynikiem pracy opisanej w niniejszym uzasadnieniu – operat [...], z której wynika, że przedmiotowa granica nie przebiega w "połowie stodoły" wówczas istniejącej, jak tego oczekują odwołujący. Świadczą o tym miary zawarte na szkicu polowym.
Ponadto mając na uwadze, że przez okres 50 lat mogły zajść zmiany dotyczące przedmiotowego budynku ("stodoły") trudno jest wiarygodnie odnieść stan istniejący na gruncie w roku 1972 do stanu dzisiejszego.
W związku brakami stwierdzonymi w dokonanych ustaleniach oraz wątpliwościami, które pojawiły się w toku postępowania odwoławczego, a także niekompletnym materiałem dowodowym, który nie uzasadnił w pełni stanowiska organu I instancji, według Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zachodzi konieczność wyeliminowania powyższych uchybień przez dokonanie wnikliwej oceny dokumentacji zgromadzonej w sprawie, w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz wykonanej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Należy rozważyć, czy nie zachodzą okoliczności do sporządzenia dokumentacji geodezyjnej, która miałaby stanowić podstawę do wykazania przebiegu granic działki nr 1/2 położonej w obrębie Z., jednostka ewidencyjna B. - obszar wiejski z zachowaniem przepisów prawa dotyczących ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oraz standardów technicznych. Kwestia ta winna być rozstrzygnięta ze szczególną wnikliwością, z precyzyjnym określeniem spełniania bądź niespełniania obowiązujących standardów przez dane zawarte w wykorzystywanych opracowaniach geodezyjnych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz kompletną oceną prawidłowości czynności mających na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych.
Rozpatrując sprawę ponownie Starosta O. winien odnieść się do uwag zawartych w uzasadnieniu niniejszej decyzji i ocenić czynności dokonane przez wykonawcę modernizacji w kontekście posiadanych materiałów zasobu, Warunków Technicznych modernizacji i obowiązujących przepisów prawa. Ocena ta powinna pozwolić na podjęcie stosownych działań i w ślad za nimi podjęcie właściwego rozstrzygnięcia w zakresie przebiegu przedmiotowych granic. Brak uzasadnienia w sposób wyczerpujący wszystkich aspektów sprawy prowadzi do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, to jest art. 7, 77, 80 i 107 § 3, art. 77 § 1. k.p.a. Brak w niniejszej sprawie pełnego materiału dowodowego uniemożliwia dokonanie jednoznacznej oceny, czy wszystkie okoliczności sprawy zostały zbadane, udowodnione i przedstawione do rozpatrzenia organowi odwoławczemu. Wobec naruszenia wskazanych wyżej przepisów postępowania mającego istotny wpływ na sposób rozstrzygnięcia sprawy oraz z uwagi na niemożność w przedstawionych okolicznościach zastosowania przepisu art. 136 k.p.a. Organ stwierdził, że w sprawie zostały spełnione przesłanki art. 138 § 2 k.p.a.
Na powyższą decyzję skarżący wnieśli sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wskazali, że nie zgadzają się ze stwierdzeniem, że "(...) przedmiotowa granica nie przebiega w "połowie stodoły" wówczas istniejącej jak tego oczekują odwołujący. Świadczą o tym miary zawarte na szkicu polowym. " Zdaniem skarżących, według mapy uzupełniającej w sakli 1:2880 z 3 sierpnia 1972 r. powołanej w Akcie Własności Ziemi, przedmiotowa granica od strony północnej powinna być 12m od ulicy, a od strony południowej 10 m i takie miary są zawarte na szkicu polowym. Przy takiej szerokości działki 12 i 10 m granica przebiega w połowie stodoły, co jest zgodne z Aktem Własności Ziemi z powołową stodoły.
Przy uwzględnieniu miar zawartych na szkicu polowym 12 m i 10 m zgadza się również z powierzchni działki – 0,0286ha. Przytoczona dokumentacja – operat [....] dotyczył tylko przebieg granicy działek skarżących z drogą.
Skarżący podnieśli również, że w dokumentacji zgromadzonej przez Starostę w aktach sprawy – operat [...] wykonano pomiar liniowy na granice. W decyzji organów nie uwzględnione są wymiary zawarte w szkicu polowym, które wyznaczają granicę – 12 m i 10 m.
Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżący wnieśli o uwzględnienie sprzeciwu.
W odpowiedzi na sprzeciw, Organ wniósł o nieuwzględnienie i oddalenie sprzeciwu, albowiem nie została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej powoływanego jako k.p.a.).
Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej powoływanej, jako "p.p.s.a." na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 2017, poz. 935) i obowiązuje od 1 czerwca 2017r.
Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. - sprzeciw przysługuje od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., tj. od decyzji organu odwoławczego uchylającej w całości decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, czyli tak zwanej decyzji kasatoryjnych. Wskazać należy, iż szczególną cechą odróżniającą sprzeciw od skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony zakresu kontroli sądu dotyczący decyzji objętej sprzeciwem. Zgodnie z treścią art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji kasatoryjnej.
Jak stanowi art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W prowadzonym w przedmiotowej sprawie postępowaniu Sąd ocenia więc wyłącznie istnienie - bądź też nieistnienie - przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Nie bada natomiast innych naruszeń prawa. Rozpoznając sprzeciw Sąd nie dokonuje więc oceny materialnoprawnej podstawy zaskarżonej decyzji czy też innych ewentualnych naruszeń prawa procesowego. W postępowaniu prowadzonym w tym trybie wyłączono także co do zasady możliwość oceny przez sąd problematyki prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego (por. wyroki NSA z 12 października 2018 r. sygn. I GSK 3027/18, z 18 października 2018 r. sygn. I OSK 3632/18).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego organ odwoławczy może wydać decyzję kasatoryjną w szczególności wówczas, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w całości lub prowadził postępowanie wyjaśniające, lecz nie ustalił istotnej części okoliczności faktycznych sprawy, a z uwagi na zasadę dwuinstancyjności nie jest możliwe uzupełnienie postępowania dowodowego w oparciu o art. 136 k.p.a. Organ odwoławczy może więc powołać się na art. 138 §2 k.p.a. tylko wówczas, gdy wykaże, że przeprowadzenie przez niego postępowania wyjaśniającego w granicach art. 136 k.p.a. nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy, a więc nie jest możliwe sanowanie uchybień organu pierwszej instancji w ramach dodatkowego postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2020r., I OSK 1291/20). W sprzeczności z art. 138 § 2 k.p.a. pozostaje z kolei wydanie decyzji kasatoryjnej zarówno w przypadku, gdy zaskarżona decyzja była dotknięta jedynie błędami natury prawnej, jak i w przypadku, gdy postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ pierwszej instancji jest dotknięte niewielkimi brakami, które z powodzeniem można uzupełnić w postępowaniu odwoławczym na podstawie art. 136 k.p.a. (por. wyrok WSA w Krakowie z 10 października 2013 r., sygn. II SA/Kr 997/13, LEX nr 1384918; wyrok NSA z 22 września 1981 r., sygn. II SA 400/81, ONSA 1981, Nr 2, poz. 88)
Wobec wskazanych ram badania zasadności sprzeciwu należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie organ II instancji postąpił prawidłowo wydając decyzję kasatoryjną i nakazując organowi I instancji wyjaśnienie okoliczności faktycznych, a w szczególności, czy w wyniku modernizacji doszło do wprowadzenia prawidłowych danych dotyczących przebiegu granicy działki nr 1/2 z działką nr 1/5, tj. zgodnie z zakresem modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy podkreślił przy tym istniejące różnica współrzędnych konkretnych punktów przed i po modernizacji. W uzasadnieniu decyzji kasatoryjnej wskazano na braki w dokonanych ustaleniach przez organ I instancji oraz wątpliwości, które pojawiły się w toku postępowania odwoławczego, a także na niekompletny materiał dowodowy.
Co więcej MWINGiK nakazał rozważyć organowi I instancji czy nie zachodzą okoliczności do sporządzenia dokumentacji geodezyjnej, która miałaby stanowić podstawę do wykazania przebiegu granic działki nr 1/2.
Jak już było wyżej wskazane Sąd rozpoznający niniejsza sprawę bada jedynie fakt, czy decyzja kasatoryjna została wydana zgodnie z art. 138 §2 k.p.a., a więc czy doszło do naruszenia postępowania administracyjnego oraz czy konieczny do wyjaśnienia przez organ I instancji zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Innymi słowy, w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym wniesieniem sprzeciwu ocenia się, czy przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji następuje w sytuacji, gdy organ II instancji samodzielnie nie może uzupełnić postępowania dowodowego i orzec co do istoty, nie naruszając przy tym zasady dwuinstancyjności postępowania. Zdaniem Sądu konieczny zakres uzupełnienia postępowania dowodowego w niniejszej sprawie przekracza to, co ewentualnie samodzielnie mógłby zrobić organ II instancji, zwłaszcza że organ ten nakazał rozważenie potrzeby ustalenia przebiegu granicy przedmiotowej działki. Gdyby powyższe czynności zostały dokonane bezpośrednio przez MWINGiK niewątpliwie doszłoby do pozbawienia skarżących jednej instancji postępowania administracyjnego.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w sprzeciwie należy wskazać, że skarżący kwestionują jedynie merytoryczne uzasadnienie decyzji kasatoryjnej. Kwestia ta nie może być zaś przedmiotem oceny dokonanej przez sąd administracyjny, który bada taką decyzję, jedynie pod katem spełnienia przesłanek określonych w art. 138 §2 k.p.a. Zdaniem Sądu przesłanki te zostały zrealizowany a MWINGiK prawidłowo wydał w stanie faktycznym niniejszej sprawy zaskarżaną sprzeciwem decyzję.
Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151a § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.