Uzasadnienie
Postanowienie z dnia 27 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S. G. na decyzję Wojewody z dnia 10 października 2012 r. w przedmiocie wymeldowania.
Postanowieniem z dnia 8 marca 2013 r. skarżącemu przyznano pomoc prawną z urzędu.
Pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 grudnia 2012 r. Do wniosku została dołączona skarga kasacyjna.
Pełnomocnik wyjaśnił, że w dniu 4 kwietnia 2013 r. otrzymał zarządzeniu Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych i wówczas dowiedział się, iż został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie. Dodał, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na przymus adwokacko-radcowski dotyczący skargi kasacyjnej i wskazane powyżej okoliczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Określenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sytuacji, gdy w terminie do jego wniesienia złożono wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu było przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r.(sygn. akt I FZ 198/06) wskazał, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy na gruncie przepisów postępowania cywilnego wskazując konkretny nieprzekraczalny termin, stwierdzając, że ustaje on nie później, niż z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczonego od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem (uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 17 lutego 2009r., sygn. akt III CZP 117/08). Ten kierunek orzecznictwa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż pełnomocnik skarżącego dochował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzenie Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych otrzymał bowiem w dniu 23 kwietnia 2013 r., a wniosek złożył w dniu 29 kwietnia 2013 r. Uprawdopodobniona została również okoliczność wskazująca na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Skarżący nie mógł bowiem osobiście wnieść skargi kasacyjnej, mógł jedynie złożyć wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co też uczynił. Nie miał natomiast wpływu na czas rozpatrywania wniosku przez Sąd ani termin wyznaczenia pełnomocnika przez Okręgową Izbę Radców Prawnych.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji