Uzasadnienie
Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, postanowieniem z dnia 9 października 2023 r. nr 2/23, znak: NK.906.12.2023 orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Wieliczce z dnia 23 sierpnia 2023r., nr 1/2023, znak: PSSE.HK.9020.020006.1.2023 nakładającego grzywnę na Gminę Wieliczka (skarżąca) w celu przymuszenia.
Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie regulacji prawa materialnego, a to art. 155 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez brak zastosowania, naruszenie art. 7 i 77 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, naruszenie art. 138 par. 1 pkt. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, poprzez nieuzasadnione zastosowanie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem skargi i wydanie nowego postanowienia z dnia 11 grudnia 2023 r., 4/2023, znak: NK.906.12.2023 (doręczonej skarżącej w dniu 11 grudnia 2023r.), co wynika z akt administracyjnych sprawy.
Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w postanowieniu wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w wyniku autokontroli, uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie oraz orzekł o umorzeniu postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem jedną z "innych przyczyn" bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego skutkującą jego umorzeniem jest wydanie aktu autokontrolnego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.
W myśl powołanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Akt ten zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i jest aktem organu II instancji.
Wydanie takiego aktu uwzględniającego skargę w całości powoduje, co do zasady, konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Jednocześnie, Sąd umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z dnia 20 marca 1999r., sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, Nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.).
W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, ponieważ Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowieniem z dnia 11 grudnia 2023 r., 4/2023, znak: NK.906.12.2023 uwzględnił skargę w całości, uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie.
Zdaniem sądu, skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, to brak jest możliwości dalszego prowadzenia postępowania sądowego. Brak przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia bowiem rozpoznanie sprawy.
Mając na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania sądowego, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. i art. 210 § 2 p.p.s.a.