Uzasadnienie
Uczestniczka w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Podała, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na kwotę 2567 zł brutto. Wyjaśniła, ze składa się na to jej renta socjalna w wysokości 567 zł wydana na okres 1 roku wraz z orzeczonym stopniem niepełnosprawności oraz pensja matki w wysokości 2000 zł. Uzasadniając swoje starania podniosła, że przy takich dochodach nie jest w stanie pokryć kosztów pełnomocnika z wyboru nawet przy pomocy matki.
Zarządzeniem z dnia wezwano uczestniczkę o złożenie dodatkowych wyjaśnień. Wezwanie nie zostało podjęte i powróciło z adnotacją o jego dwukrotnym awizowaniu w dniach 13 stycznia 2011 i 21 stycznia 2011. Pismem z dnia 27 stycznia 2011 uczestniczka wyjaśniła jednak, że nie odebrała przesyłki sądowej gdyż w tym czasie przebywała w szpitalu na dowód czego przestawiła kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 24 stycznia 2011 r. w którym stwierdzono, że uczestniczka przebywała tam od dnia 14 stycznia 2011 r. Ze względu na fakt, że uczestniczka pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, ta zaś w sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 180/10 składała oświadczenia pokrywające się zakresem z pytaniami kierowanymi do uczestniczki więc okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że otrzymane tytułem zwrotu nakładów pieniądze matka przeznaczyła na spłatę pozaciąganych długów w związku toczącym się przez wiele lat procesem cywilnym oraz bieżące wydatki jakie ponosiła na przestrzeni ostatnich 10 lat.
Aktualnie nie ponoszą wydatków na czynsz, prąd, gaz, wodę, wywóz nieczystości. Wszystkie ich dochody pochłaniają jednak wydatki na stołowanie się w zakładach gastronomicznych, korzystanie z pralni, łaźni, leczenie córki, lekarstwa oraz kosztowną dietę bezglutenową. Z wyjaśnień matki uczestniczki wynik, że rachunków nie posiada. Natomiast wysokość swoich zarobków potwierdziła kopię zaświadczenia o wynagrodzeniu z którego wynika, że do wypłaty otrzymuje 1459,48 zł netto.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie adwokata, o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesyłka sądowa z wezwaniem uczestniczki o złożenie dodatkowych wyjaśnień wrócił co prawda nie podjęta. Biorąc jednak pod uwagę z jednej strony wyjaśnienia uczestniczki na temat przyczyn które to spowodowały a z drugiej uwzględniając, wyjaśnienia jej matki, złożone w sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 180/10 uznać należy, że wniosek uczestniczki nadaje się do rozpoznania.
W konsekwencji powtórzyć trzeba, że uczestniczka wraz z matką nie należą do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osoby bez majątku, których źródło utrzymania stanowi niewielka pensja i niska renta socjalna. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakimi dysponują wystarczają na zakup żywności, leków i opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego. Biorąc to pod uwagę udzielono uczestniczce pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Rozstrzygnięcie takie uwzględnia ogólny status majątkowy uczestniczki, która nie bardzo jest w stanie ponieść koszty wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru nawet przy pomocy matki.
Nadto zachowując wzgląd na sytuację zdrowotną uczestniczki wspiera zasadę równości broni – będącą jednym z elementów szerszej koncepcji rzetelnego procesu – wymagająca, aby każda ze stron miała daną rozsądną możliwość przedstawienia swojej sprawy na zasadach, które nie stawiają jej w bardziej niekorzystnej sytuacji niż przeciwnika procesowego.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.