Uzasadnienie
S. M. (dalej jako skarżący) wniósł w dniu 17 stycznia 2024 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym - k. 20 akt sądowych) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2023 r. nr SKO.PS/4110/738/2023 w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej odpłatności za pobyt w schronisku dla bezdomnych. Decyzja ta, zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (w aktach SKO w Krakowie) została doręczona skarżącemu w dniu 14 grudnia 2023 r. (k. 65 akt administracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić ponieważ została wniesiona po terminie.
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest m.in. dochowanie terminu jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz.935 – dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Uchybienie terminu skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Przeprowadzona przez Sąd analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że zaskarżona decyzja wraz z właściwym pouczeniem została doręczona skarżącemu w dniu 14 grudnia 2023 r. Zatem od dnia następnego, tj. od 15 grudnia 2023 r. rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, a upłynął on z dniem 13 stycznia 2024 r. (sobota). Z uwagi jednak na brzmienie art. 83 § 2 p.p.s.a. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Dzień 13 stycznia 2024 r. był sobotą, dlatego skarga powinna była zostać wniesiona najpóźniej 15 stycznia 2024 r. tj. w poniedziałek.
Tymczasem skarżący złożył skargę w dniu 17 stycznia 2024 r., a więc po upływie terminu do dokonania tej czynności. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.