Uzasadnienie
Strona skarżąca "A" Spółka z o.o. w P złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi.
Zarządzeniem z dnia 24 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia wniosku przez złożenie go na urzędowym formularzu PPPr w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 21 akt sądowych) odpis zarządzenia wraz z załączonym formularzem strona skarżąca odebrała w dniu 3 stycznia 2013 r., na ręce F. K., zgodnie z art. 67 § 2 i art. 77 P.p.s.a. Na podstawie tych przepisów pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, a odbierający pismo potwierdza jego odbiór i datę własnoręcznym podpisem. F. K. jest prezesem zarządu skarżącej spółki, uprawnionym do jej reprezentacji.
Ponieważ powyższe zarządzenie nie zostało wykonane, zarządzeniem z dnia 15 lutego 2013 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o zwolnienie od kosztów.
Zarządzenie to zostało przez skarżącą spółkę zaskarżone sprzeciwem, w którym podniesiono, że pracownik skarżącej spółki przekazał informację o wezwaniu po upływie terminu do uzupełnienia formularza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się o na urzędowym formularzu według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245).
Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08) - w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Strona skarżąca, wezwana o nadesłanie wypełnionego formularza wniosku o prawo pomocy, pomimo skutecznego doręczenia wezwania na podstawie art. 67 § 2 i art. 77 P.p.s.a., zarządzenia tego w zakreślonym terminie nie wykonała. Nie dołączyła formularza również do wniesionego w sprawie sprzeciwu. Wniosek o prawo pomocy w dalszym ciągu dotknięty jest więc brakiem formalnym, o którym mowa w art. 252 § 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego należało orzec o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. w zw. z art. 260 in fine. Pierwszy z powołanych przepisów stanowi: "Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania", natomiast art. 260 przewiduje, że po wniesieniu sprzeciwu Sąd rozstrzyga kwestie prawa pomocy postanowieniem.
Sąd nie mógł ocenić zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem stwierdzenie braku formalnego wniosku o prawo pomocy obligowało Sąd do pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.