Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r. odrzucił skargę P. R. uznając, że została wniesiona po upływie terminu dla dokonania tej czynności procesowej.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd I instancji powinien był w okolicznościach sprawy zastosować art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) i w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek skarżącego o przywrócenie terminu zawarty w piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, czy też braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi.
Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Odwołanie się do braku winy powoduje, iż przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, a także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Główny Inspektor Transportu Drogowego w decyzji z dnia 30 listopada, 2015 r. błędnie pouczył o adresie pocztowym, na który ma być wniesiona skarga. Jednocześnie P. R. w terminie 30 dni od dnia odebrania zaskarżonej decyzji nadał przesyłkę zawierającą skargę do WSA w Krakowie na nieaktualny adres organu, o którym został poinformowany w decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy pismo z dnia 15 stycznia 2016 r., należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, a jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał fakt błędnego pouczenia zawartego w decyzji organu. Do niniejszego pisma skarżący załączył skargę i dokumenty, które miały potwierdzić jego wyjaśnienia.
W ocenie Sądu podana przyczyna może być podstawą uwzględnienia wniosku i uznania, że strona nie dochowała terminu w sposób przez siebie niezawiniony.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostały zachowany. Uznając zatem, że strona nie dochowała terminu bez własnej winy i nie dopuściła się nawet lekkiego niedbalstwa, należało przywrócić termin do złożenia skargi w niniejszej sprawie na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.