Uzasadnienie
Ustanowiony dla strony adwokat (k. 39), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas I. B. (k.
- 50) reprezentowała przez pełnomocnika substytucyjnego (k.
- 64) stronę w postepowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym za co otrzymała stosowne wynagrodzenie (k. 69). Następnie przez pełnomocnika substytucyjnego adw. S. B. (k.
- 92) sporządziła i wniosła skargę kasacyjną (k. 81-84). Wyznaczona adwokat nie brała udziału ani osobiście ani przez substytuta w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 115).
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 78/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 116).
W dniu 24 maja 2017 r. wpłynęło do tut. sądu pismo adwokata S. B. zatytułowane "Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu" w którym rzeczony jako pełnomocnik substytucyjny pełnomocnika z urzędu adwokat I. B. ponawia wniosek o przyznanie na rzecz adwokat I. B. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej stronie z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Z urzędu stwierdza się, iż na karcie 92 akt zalega pełnomocnictwo zatytułowane jako "Pełnomocnictwo substytucyjne" w oparciu o które adwokat I. B. umocowała adwokata S. B. nie tylko do zastępstwa substytucyjnego w sprawie D. P. ale nadto również do złożenia w swoim imieniu wniosku o przyznanie na jej rzecz wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy jak również do złożenia oświadczenia, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć należy od tego, iż przepis art. 250 powołanej ustawy jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony pełnomocnik. Przez wyznaczonego adwokata rozumieć zaś należy adwokata, radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką. W niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat I. B. W świetle powołanego przepisu i ustalonego faktu stwierdzić należy, iż przyznanie - wyznaczonemu pełnomocnikowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo stanowi jednak dostateczną podstawę do uznania, że adwokat S. B. jest pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił mu substytucji.
Chociaż bowiem co do zasady udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika - gdyż udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną - to jednak w realiach niniejszej sprawy reguła ta nie znajduje zastosowania. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, iż zalegające na karcie 92 akt pełnomocnictwo umocowuje adwokata S. B. nie tylko do zastępstwa substytucyjnego w sprawie D. P. ale nadto również do złożenia w imieniu adwokat I. B. wniosku o przyznanie na jej rzecz wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
W konsekwencji złożony przez adwokata S. B. wniosek o przyznanie na rzecz adwokat I. B. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej stronie z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega rozpoznaniu bez dalszych wezwań.
Przechodząc zaś do meritum wypada stwierdzić, że skoro skarga kasacyjna została wniesiona w październiku 2015 r., to zasady przyznawania wynagrodzenia wyznaczonemu adwokatowi precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
W realiach rozstrzyganego przyjąć należy, że zostało ono skutecznie złożone. Rozstrzyga o tym również treść udzielonego przez adwokat I. B. pełnomocnictwa upoważniającego adwokata S. B. do złożenia oświadczenia, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. W świetle takiego upoważnienia, charakter informacji który musi być zawarty w takim oświadczeniu nie uzasadnia stanowiska, by oświadczenie takie musiało być podpisane wyłącznie przez adwokat I. B. Poza tym nie można tracić z pola widzenia, że obaj adwokaci wykonują zawód tzw. zaufania publicznego przy wykonywaniu którego podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej.
W konsekwencji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wyznaczonemu adwokatowi który prowadził sprawę przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) cyt. rozp. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.