Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 maja 2007 r. (k.
- 89) ustanowiono dla skarżącego adwokata, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa Ł. W. (zarządzenie Dziekana ORA z 29 czerwca 2007 r. k. 99).
Skarżący udzielił wyznaczonemu adwokatowi pełnomocnictwa, ograniczonego do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (k. 109).
Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku oddalającego skargę (k. 124) adwokat działając w imieniu strony dla której został ustanowiony a także stosownie do rozszerzonej plenipotencji (k. 143) sporządził i wniósł skargę kasacyjną (139-142)
W dniu 5 czerwca 2008 r. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym substytut rzeczonego adwokata wniósł ustnie do protokołu "o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu" oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone (vide odpis protokołu rozprawy sygn. akt I OSK 328/08)
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy wskazując jako właściwy do tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
W dniu 15 kwietnia 2009 r. wpłynęło do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo adwokata Ł. W. zatytułowane "Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu", zawierające oświadczenie, że wnioskowane koszty za czynności adwokata z tytułu udzielonej pomocy prawnej urzędu obejmujące sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: pismo z 15 maja 2009) nie zostały pokryte w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie takie zostało złożone przez adwokata.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia tych opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
Wobec tego, że adwokat niezależnie od sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej zadbał o należytą reprezentację strony na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym udzielając stosownej substytucji (dowód: odpis protokołu rozprawy) należy uznać, że tym samym przysługuje mu opłata w wysokości 180 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. a powołanego rozporządzenia. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym określonej w punkcie 1 lit. c przepisu §18 ust. 1.
Zarazem brak było jednak wystarczających podstaw do tego aby przyznać adwokatowi podwyższone wynagrodzenie. Nie uzasadniał tego charakter sprawy. Obszerność jej akt oraz zakres sporządzonej skargi kasacyjnej nie obiegały od przeciętnych. Biorąc pod uwagę, iż Sąd nie odnalazł w skardze kasacyjnej usprawiedliwionych podstaw co skutkowało jej oddaleniem trudno też mówić o wkładzie pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§2 ust. 1 rozp).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega jednak powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Nadto adwokatowi przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków w kwocie 17 zł stanowiącej koszt opłaty skarbowej (k. 145) od udzielonego pełnomocnictwa umożliwiającego adwokatowi działanie za stronę przed sądami administracyjnymi drugiej instancji (por. pełnomocnictwo na k. 143 i wcześniejsze pełnomocnictwo na k. 109).
Kwestia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa substytucyjnego jakiego adwokat udzielił radcy prawnemu P. K. leży natomiast poza polem zainteresowania Skarbu Państwa, podobnie jak i wzajemne rozliczenia między substytutem i pełnomocnikiem ustanowionym dla strony z urzędu. Nie orzekano także o zwrocie uiszczonego z inicjatywy adwokata wpisu od skargi kasacyjnej. Ramy niniejszego postępowania wyznaczone są bowiem przepisami art. 258-261 ppsa natomiast do kwestii zwrotu kosztów postępowania zastosowanie znajdują przepisy art. 209 i 210 ppsa. Ubocznie zwrócenia uwagi wymaga, że skarga kasacyjna została jednak oddalona.
Nadto tajemnicą adwokata pozostanie dlaczego przy pełnej świadomości przyznania stronie zwolnienia od kosztów sądowych (vide: k. 141) dokonał takiej wpłaty. Przepis art. 241 ppsa jest akurat przykładem przepisu, który został sformułowany przez prawodawcę z sposób nadzwyczaj jasny, nie wymagający żadnej wykładni i w związku tym nie mogło być mowy o jakiejkolwiek "daleko posuniętej ostrożności procesowej".
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.