Uzasadnienie
W dniu [...] 2003 r., na drodze krajowej nr 75 w B. funkcjonariusz Policji przeprowadził kontrolę samochodu prowadzonego przez M.N.. Pojazd ten o dopuszczalnej masie całkowitej 6.600 kg w momencie kontroli przewoził 23 osoby. W protokole z przebiegu kontroli zapisano, że kierujący pojazdem nie posiadał w samochodzie dowodu uiszczenia opłaty za przejazd drogami krajowymi, ani nie okazał licencji na wykonywanie nieregularnego zarobkowego przewozu osób. Protokół został podpisany przez kontrolującego funkcjonariusza Policji i przez M.N.
Powyższe ustalenia były przesłanką decyzji wydanych w I i II instancji. Załatwiając sprawę w I instancji, Komendant Powiatowy Policji w B. nałożył na stronę karę pieniężną w kwocie [...] zł.
Wprawdzie przed wydaniem decyzji M.N. przedstawił 1-dniową opłatę drogową, ale art.42 ust.1 i art.87 ust.1 ustawy o transporcie drogowym umożliwia uwzględnienie po dniu kontroli drogowej jedynie karty opłaty miesięcznej, półrocznej i rocznej, wykupionej najpóźniej w dniu poprzedzającym kontrolę. Dlatego wymierzono karę [...] zł określoną w punkcie 1.4.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym.
Brak w samochodzie w momencie kontroli licencji uzasadniał wymierzenie kary w kwocie [...] zł (pkt 1.1.2. załącznika do ustawy), pomimo że stronie w dniu [...] 2002 r. została wydana licencja. Rozstrzygające znaczenie miał brak wypisu z tej licencji w samochodzie w czasie przeprowadzenia kontroli drogowej.
W odwołaniu strona twierdziła, że opłata została pozostawiona przez zapomnienie, choć przed wyjazdem została wykupiona opłata 1-dniowa. Natomiast mała ilość przewozów czyni ekonomicznie nieopłacalnym uiszczanie opłaty miesięcznej czy dłuższej. Obowiązek posiadania licencji został wprowadzony dopiero z dniem 1 stycznia 2004 r., dlatego w czasie kontroli w dniu [...] 2003 r. kierowca posiadał jedynie zezwolenie.
Komendant Wojewódzki Policji utrzymał decyzję organu I instancji, powołując się na art.138 § 1 pkt 2 K.p.a.. Art.42 ust.1 ustawy o transporcie drogowym zobowiązuje kierowcę do okazania dowodu uiszczenia opłaty za przejazd drogami krajowymi.
Art.5 ust.1 ustawy o transporcie drogowym wymaga uzyskania licencji na wykonywanie transportu drogowego. Art.103 ust.2 i 5 ustawy przewiduje okres przejściowy umożliwiający wykonywanie transportu drogowego na podstawie wcześniej uzyskanych zezwoleń przez okres 2 lat po dniu wejścia w życie ustawy czyli do dnia 31 grudnia 2003 r. Przepis ten nie miał natomiast zastosowania do strony, skoro uzyskała ona licencję nr [...] z dnia [...] 2002 r.
Wysokość kar pieniężnych została ustalona przepisami bezwzględnie obowiązującymi dlatego organ wydający decyzję nie ma możliwości dokonywania w tym zakresie korekty.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący wyraził opinię, że kary są zbyt dolegliwe i niewspółmierne do stopnia naruszenia prawa. Organ administracyjny ponownie przytoczył argumentację przedstawioną uprzednio w decyzji II – instancyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Sąd administracyjny przeprowadza jedynie kontrolę legalności zaskarżonej decyzji, a nie ma kompetencji do zmieniania tego rozstrzygnięcia. Dlatego nawet ewentualne stwierdzenie wadliwości decyzji nie mogło prowadzić do uwzględnienia żądania, aby sąd we własnym zakresie obniżył wysokość kary.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Strona nie kwestionowała prawidłowości protokołu kontroli w zakresie ustaleń faktycznych. Zasadne było więc przyjęcie przez Sąd, że w postępowaniu administracyjnym należycie wyjaśniono fakty istotne w sprawie, tj. prowadzący pojazd nie okazał kontrolującemu funkcjonariuszowi ani dowodu uiszczenia opłaty za przejazd drogami krajowymi, ani licencji. Z faktami tymi organy administracyjne powiązały prawidłowo skutki prawne.
Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku, a ponadto w transporcie drogowym osób przy wykonywaniu przewozów - odpowiednie zezwolenie. (art.87 ust.1 pkt 1 lit.a ustawy o transporcie drogowym).
Art.103 ustawy o transporcie drogowym przejściowo wprowadził odstępstwo od rygoru art.87 ustawy, zezwalając na wykonywanie transportu do 1 stycznia 2004 r. na podstawie wcześniejszych zezwoleń. W dniu [...] 2003 r., gdy przeprowadzono kontrolę art.103 ust.2 ustawy o transporcie drogowym stanowił: "Przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie krajowego drogowego przewozu osób mogą ją nadal wykonywać w dotychczasowym zakresie, na podstawie posiadanych uprawnień, przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Nie później niż w terminie 6 miesięcy przed upływem tego okresu przedsiębiorcy ci powinni wystąpić do organu udzielającego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy transport drogowy osób." Skoro nie później niż 1 lipca 2003 r. skarżący był zobowiązany do wystąpienia o wydanie mu licencji, to tym samym licencję z dnia 20 maja 2002 r. zobowiązany był okazać w czasie kontroli (art.87 ust.1 pkt 1 lit.a ustawy o transporcie drogowym).
Dlatego organy administracyjne prawidłowo zastosowały przepis punktu 1.1.2. załącznika do ustawy o transporcie drogowym wymierzając karę w kwocie [...] zł za wykonywanie transportu drogowego bez posiadania w pojeździe wymaganego wypisu z licencji.
Skarżący nie posiadał w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty drogowej. Twierdził, że nie zabrał tej karty ze sobą. W terminie późniejszym przedłożył dowód opłaty 1-dniowej, co jednak nie zostało uwzględnione, tj. pozostawiono karę w wysokości [...] zł. Organy administracyjne prawidłowo uznały, że po późniejszym przedłożeniu przez stronę opłaty 1-dniowej nie można było zmniejszyć kary do kwoty [...] zł przewidzianej w punkcie 1.4.2. Przepis ten ma zastosowanie, jeżeli wykonywany jest transport drogowy bez posiadania w pojeździe karty miesięcznej, półrocznej i rocznej opłaty drogowej, wykupionej najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień kontroli. Warunków tych nie spełnił skarżący, skoro po zakończeniu kontroli okazał opłatę 1-dniową.
Wskazane przepisy potwierdzają rację organów administracyjnych o ustawowym określeniu kwoty kary, bez możliwości miarkowania w toku postępowania administracyjnego.
Błędne wskazanie przez organ II instancji art.138 § 1 pkt 2 K.p.a. (gdy poprawnie należało powołać art.138 § 1 pkt 1 K.p.a.) jako podstawy prawnej swej decyzji nie miało wpływu na wynik sprawy i nie uzasadniało uwzględnienia skargi przez Sąd (art.145 § 1 pkt 1 lit.c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 i 2005, nr 94, poz.788).