Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z 16 stycznia 2015 r. umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalił wniosek skarżącego o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Odpis postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu, został doręczony skarżącemu w dniu 18 marca 2015 r.
W dniu 1 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wyraził wolę zakwestionowania ww. postanowienia Referendarza twierdząc, że sprzeciwy, które złożył do spraw o innych sygnaturach w dniu 23 marca 2015 r. (tj. w terminie do złożenia sprzeciwu w niniejszej sprawie) dotyczyły także tej sprawy, a jej sygnatury nie wskazał jedynie przez pomyłkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
W niniejszej sprawie, odpis postanowienia referendarza sądowego doręczono skarżącemu 18 marca 2015 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem w dniu 25 marca 2015 r. Tymczasem pismo skarżącego, które z uwagi swą treść należało potraktować jako sprzeciw od ww. postanowienia Referendarza sądowego zostało złożone w dniu 1 kwietnia 2015 r., a zatem po upływie przepisanego terminu.
Jednocześnie pismo z dnia 23 marca 2015 r. nie mogło wywołać pożądanego przez skarżącego skutku albowiem nie zostało złożone w niniejszej sprawie. Sąd podkreśla jednak, że przedmiotowe rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącemu drogi do ponownego złożenia wniosku o udzielenie prawa pomocy.
Wobec powyższego na podstawie art. 259 § 2 "P.p.s.a." orzeczono jak w sentencji.