Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 3 stycznia 2014 r. wpłynęła skarga P. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 6 listopada 2013 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Jako uzasadnienie przywrócenia terminu skarżący podał długotrwałą chorobę i na te okoliczność załączył zaświadczenia lekarskie.
Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2014 r., wezwano skarżącego o wykazanie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż na zaświadczeniach lekarskich stwierdzających niezdolność do zajęć w okresie od 18 listopada 2013 r. - 05 stycznia 2014 r. brak jest informacji, czy chory mógł chodzić.
Zarządzenie powyższe doręczono skarżącemu prawidłowo w dniu 11 marca 2014 r.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 Nr 270) zwanej dalej p.p.s.a.- jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Ustawa wskazuje warunki, jakie strona musi spełnić, by jej wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Art. 87 § 1 ww. ustawy określa wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2) i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie.
Z kolei z art. 86 § 1 ustawy wynika obowiązek strony uprawdopodobnienia, że niedokonanie w terminie czynności nie było przez nią zawinione. Brak winy, jak wskazuje orzecznictwo (np. post. WSA w Warszawie, I SAB/Wa 78/05) jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd przy tym przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
Zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Nie kwestionując faktu, iż skarżący był niezdolny do zajęć lub pracy w okresie, kiedy należało złożyć skargę, jednakże fakt ten nie oznacza, iż skarżący nie mógł złożyć skargi. Wzywany o wykazanie, czy w terminie do złożenia skargi skarżący mógł chodzić, nie odpowiedział on na powyższe wezwanie. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o jego przywrócenie.
Na marginesie Sąd zauważa, iż skarga nadana została na poczcie w dniu 3 stycznia 2014 r., a więc w okresie niezdolności skarżącego do pracy, która trwała do dnia 5 stycznia 2014 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, postanowił jak w sentencji.