Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015r. nr [...] o wymierzeniu E. W., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą F.H.-U. A, kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na dwóch automatach poza kasynem gry.
W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody materialnej w przypadku jej wykonania tym bardziej, że wysokość nałożonej kary jest bardzo znaczna i przekracza możliwości finansowe skarżącej.
W piśmie z dnia 22 marca 2016r. (data wpływu do Sądu) skarżąca podała, że uiściła wymierzoną jej karę pieniężną wraz z odsetkami, co potwierdziła wydrukiem historii swojego rachunku bankowego (k. 47 i k. 50 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji, na mocy której wymierzono jej karę pieniężną w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na dwóch automatach poza kasynem gry. Decyzja ta zostało już jednak wykonana, co potwierdziła sama skarżąca w piśmie z dnia 22 marca 2016r. (data wpływu do Sądu). Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stał się bezprzedmiotowy. Brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącej ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana.
Postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, a jego wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w takich okolicznościach prowadziłoby do kwestionowania samej decyzji, co możliwe jest tylko w drodze rozpoznania skargi. W obecnej sytuacji wstrzymanie wykonania doprowadziłoby więc de facto do uchylenia decyzji bez rozpoznania skargi na tą decyzję, co prowadziłoby do obejścia prawa. Wstrzymanie zaskarżonego aktu może nastąpić tylko wówczas, gdy może zostać spełniony cel jaki instytucja wstrzymania ma spełniać, a wykonanie zaskarżonego aktu przesądza o bezprzedmiotowości wstrzymania jego wykonania.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a – orzekł jak w sentencji.