Postanowienie WSA w Krakowie z 6 marca 2018 r., III SA/Kr 2/18

Sąd

Sygn. akt III SA/Kr 2/18 Dnia 6 marca 2018 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r.

Sprawa

sprawy ze skargi A. P. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie propozycji zatrudnienia dla funkcjonariusza postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Maria Zawadzka
Aleksandra Grabiec protokolant

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie 165 ust 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1948) - dalej P.w.k.a.s - złożył A. P. (dalej określanej jako skarżąca) w dniu 27 kwietnia 2017 r. pisemną propozycję pracy nr [...], określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w K. W powyższej propozycji wskazano, że zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017 r. Organ pouczył skarżącą, że w terminie 14 dni od dnia otrzymania propozycji powinna ona złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, stosunek służbowy skarżącej wygaśnie po upływie 3 miesięcy licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym skarżąca złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upływie terminu do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż 31 sierpnia 2017 r. W ww. pisemnej propozycji zawarto też stwierdzenie, że "wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jak zwolnienie ze służby".

Skarżąca otrzymała propozycję w dniu 2 maja 2017 r, natomiast w dniu 9 maja 201 7 r. złożyła oświadczenie o jej przyjęciu.

Jednocześnie pismem z dnia 15 maja 2017 r. skarżąca wniosła odwołanie od otrzymanej propozycji, które zostało przekazane do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r. Zastępca Dyrektora Departamentu Budżetu i Logistyki i Kadr Krajowej Administracji Skarbowej poinformował skarżącą o braku podstaw do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie.

Skarżąca pismem z dnia 18 maja 2017 r. wniosła "wezwanie do złożenia propozycji służby".

Na powyższe pismo organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 27 czerwca 201 7r.

Pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. skarżąca wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Na złożoną propozycję pracy skarżąca pismem z dnia 7 grudnia 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W skardze wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że kierowane do niej pisma nie zawierały żadnych pouczeń prawnych do środków zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wnioskując o odrzucenie skargi wskazał, że złożona skarżącej propozycja pracy nie stanowi aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a, tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Nadto z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi. Obydwa swoje stanowiska obszernie uzasadnił.

Zdaniem organu skarga zasługuje na odrzucenie także z powodu niedochowania braków formalnych skargi, z uwagi na naruszenie terminu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Przenosząc powołane przepisy na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, że propozycja przedstawiona skarżącej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, jak również pismo organu z dnia 22 czerwca 2017 r. nie zawierało żadnego pouczenia co do możliwości odwołania się przez skarżącą do sądu. Skarżąca nie zgadzając się ze złożoną jej propozycją pracy pismem z dnia 15 maja 2017 r. złożyła odwołanie od otrzymanej propozycji. Pismem z dnia 18 maja 2017 r. skarżąca wezwała organ do złożenia jej propozycji służby oraz pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. skierowała do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Na to wezwanie organ nie udzielił odpowiedzi.

Skarga do sądu administracyjnego została zatem istotnie wniesiona z uchybieniem terminu.

Podkreślić jednak należy, że skarżąca w swoim wniosku o przywrócenie terminu powołała się na brak jakiegokolwiek pouczenia ze strony organu co do środków zaskarżenia przedstawianej jej propozycji pracy.

Rozpatrując merytorycznie złożony przez skarżącą wniosek Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy.

Jak już wyżej wskazano, żadne z pism procesowych skierowanych przez organ do skarżącej nie zawierało pouczenia co do środków zaskarżenia. Skarżąca w skardze podkreślała, że przyjęła propozycję pracy działając pod przymusem prawnym i ekonomicznym, jednak nie zgadzała się z faktem przedłożenia jej propozycji pracy, a nie przedstawienia propozycji służby i dlatego starała się składając odwołanie zaskarżyć ją, dążąc do rozpoznania jej środków zaskarżenia przez sąd.

Wszystkie powyżej przedstawione okoliczności przemawiają zdaniem Sądu za uwzględnieniem wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Dodatkowo wskazać należy, że trudno przypisać skarżącej winę w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu, skoro przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej są na tyle niejasne, że spowodowały rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych co do możliwości zaskarżenia przedmiotowej propozycji do sądu.

Przesądzającym jednak argumentem za przyjęciem braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi jest to, że organ, nie uznając prawa skarżącej do zaskarżenia przedmiotowego aktu, konsekwentnie nie pouczał jej o sposobie i terminach wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie l (por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2012 r., II OZ 61/12 oraz WSA w dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 603/17).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz respektując wynikającą z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sadu, Sąd przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi do sądu na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a.