Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2010r. przyznane zostało skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie jej skargi na decyzję Wojewody z dnia 25 sierpnia 2009r. wydaną w przedmiocie odmowy wymeldowania.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 30 kwietnia 2010r. na pełnomocnika R. J. K. został wyznaczony adwokat M. G., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K przy ul. [...].
W dniu 22 sierpnia 2011r. adwokat M. G. w skardze kasacyjnej, a następnie w piśmie z dnia 13 maja 2013r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały przez skarżącą pokryte tak w całości jak i w części.
Jak wynika z akt sprawy – adwokat M. G. w dniu 22 sierpnia 2011r. sporządziła bowiem i wniosła osobiście w imieniu skarżącej skargę kasacyjną dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2011r. oddalającego skargę na decyzję Wojewody. Natomiast koszty adwokackie za I instancję zostały przyznane wnioskodawcy w zaskarżonym wyroku.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).