Uzasadnienie
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, pełnomocnik spółki A Sp. z o.o. z siedzibą w K - dalej "skarżący" zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i nie załączył żadnych dokumentów na poparcie swojego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Z art. 61 § 3 ppsa wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ppsa).
Wniosek nie może zostać uwzględniony, gdyż w ogóle nie zawiera uzasadnienia. W skardze zawarto wyłącznie argumenty dotyczące nieprawidłowości wydanej w sprawie decyzji. Wskazane w skardze naruszenia przepisów dotyczące bezpośrednio zaskarżonej decyzji nie mogą być automatycznie traktowane przez Sąd jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania. W przeciwnym razie, w każdym przypadku (w skardze z reguły wskazuje się na naruszenie przepisów), zaskarżone decyzje podlegałyby wstrzymaniu, podczas gdy wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od reguły, że wydanie przez organ drugiej instancji decyzji umożliwia wszczęcie egzekucji.
Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania decyzji następuje wyłącznie na wniosek strony i to do strony należy obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 ppsa. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego (tj. np. ryzyko egzekwowania zaskarżonej decyzji) nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona obowiązana jest wskazać i przynajmniej uprawdopodobnić konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie zawierał jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie.
Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd działając na mocy art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł jak w sentencji.