Uzasadnienie
W złożonym dnia 31.03.2014 r. (data wpływu) piśmie Z. Ś. będący pełnomocnikiem swej żony (vide: zarządzenie z dnia 23.01.2014.) podniósł, że "na podstawie rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych" wnosi "o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce przed waszym sądem".
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Wniosek jest oczywiście nieuzasadniony. Wnioskodawca nie jest bowiem radcą prawnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (j.t.: Dz.U. 2010/10/65 ze zm.) i nie odnosi się do niego ani rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) ani dyspozycja art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów.
W złożonym dnia 31.03.2014 r. (data wpływu) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. Ś. domagał się dla siebie (rubryka 2) zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia dla adwokata (rubryka 4). Przedstawił swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody. Formularz podpisał.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć należy od tego, że jakkolwiek art. 246 §1 ppsa stanowi o "osobie fizycznej" to jednak nie można tracić z pola widzenia, że pozostałe przepisy Oddziału 2 Rozdziału 2 Działu V ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi traktujące o instytucji prawa pomocy operują tylko i wyłącznie pojęciem "strony" (por. art. 243, art. 247, 248, 251, 252, 257). Tą w znaczeniu procesowym – prócz organu, którego działanie lub bezczynność stanowi przedmiot skargi - jest wyłącznie jednostka, która występuje w danym postępowaniu we własnym imieniu albo jako skarżący (art. 32 ppsa) albo jako uczestnik (art. 33 ppsa w związku z art.12 ppsa). Wskazując na powyższe zwrócenia uwagi wymagają dwie kwestie.
Po pierwsze, stronami niniejszego postępowania jest wyłącznie G. Ś. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Z. Ś. jest tylko pełnomocnikiem skarżącej (vide: zarządzenie z dnia 23.01.2014.). Po drugie w realiach rozstrzyganego przypadku, wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. Ś. złożył w imieniu własnym a nie G. Ś. Wskazuje na to wyraźnie podpis rzeczonego pod wnioskiem, zapis poczyniony przezeń w rubryce 2 urzędowego formularza i treści zawarte w rubrykach 5-8 i 10. Przy takim układzie procesowym nie istniała więc inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia wniosku Z. Ś. i w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów.