Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisał w rubrykę 6 siebie a także byłą żonę i córki. Zaznaczył jednak że jest rozwiedziony a w dalszej części formularza wyjaśnił, że wymienione osoby mieszkają oddzielnie i nie utrzymują z nim żadnych więzi.
Określając swój majątek uwidoczniła, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 78 m2, który wymaga remontu. Skarżący zajmuje w nim jeden pokój a drugi była małżonka z córkami. Należy do niego także nieruchomość rolna o powierzchni 1,84 ha tj. 0,66 ha przeliczeniowego, które z uwagi na stan zdrowia skarżącego, brak siły pociągowej i pomocy innych osób pozostaje nieużytkowane.
Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 2252 zł brutto (1864 zł netto).
Uzasadniając swoje starania podniósł, że boryka się z różnorakimi problemami zdrowotnymi. Obciążają go alimenty, które płaci po 500 zł. Twierdzi, że opłaca w całości prąd i gaz.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżącą działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Skarżąca korzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co zgodnie z art. 241 ppsa - oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków.
Co się natomiast tyczy zgłoszonego przez skarżącego wniosku o ustanowienie adwokata, to stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny jego sytuacji bytowej i aktualnych możliwości płatniczych strony. Obrazuje, że nie należy on do zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę z dochodem poniżej przeciętnej krajowej, obciążoną alimentami. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje skarżący po uregulowaniu obciążających go alimentów i opłaceniu mediów wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb. Okoliczność, że do uczestnika należy ujawniony dom i rola nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiadają one określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak nie można tracić z pola widzenia sygnalizowanego stanu technicznego domu, który wymaga remontu oraz tego, że nieruchomość rolna z uwagi na stan zdrowia skarżącego, brak siły pociągowej i pomocy innych osób pozostaje nieużytkowana. Poza tym trudno byłoby wymagać od skarżacego rozporządzeń tego rodzaju celem zdobycia środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru albowiem godziłby one w podstawy jego egzystencji.
Mając to wszystko na uwadze można więc stwierdzić, że skarżacego nie będzie stać na opłacenie adwokata. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony. Skoro zaś skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny opłacić pełnomocnika z wyboru, to należało udzielić jej zgodnie z wnioskiem takiej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.